WERKING VAN HET VERLENGDE RUGGEMERG. 89 
gen, en zich zoo door de raphe met die der overzijde verbinden *. Ook uit 
de randvezels, meer naar achteren, stralen vele vezels in eene dwarse rigting 
naar de raphe toe j. Zij zijn zelve en zeer fijne vezels meest in eene 
dwarse rigting doorweven $. 
De onderste bestaan uit drie scheef naast elkander geplaatste ligehamen, die 
in eene schuinse rigting achter de corpora olivaria gelegen zijn. Zij worden 
veel sterker door dwarse vezels doorweven, die tot de fibrae arciformes be- 
hooren, en vertoonen hierdoor eene in het oog vallende gelijkheid met de bin- 
nenste. corpora olivaria of, bijkernen bij den mensch **. 
De bovenste corpora olivaria verschillen echter nog al vrij aanmerkelijk bij 
verschillende dieren; het sterkst ontwikkeld heb ik ze aangetroffen bij de roof- 
dieren, als den hond, de kat; zoo ook, hoewel iets minder, bij den Paradoxu- 
rus musonga. Kleiner zijn zij bij de knaagdieren, het konijn en de Cavia 
agutij nog kleiner bijde herbivora, het kalf, paard, en vooral den ezel, 
waar zij zeer weinig ontwikkeld zijn, meer naar voren in het corpus trape- 
zoides liggen, en meest uit twee of drie langwerpig ronde kernen bestaan, die 
bij eene oppervlakkige beschouwing ligt kunnen worden voorbijgezien. 
Wij hebben om deze redenen van hen bij de kat en het kalf eene naauw- 
keurige afbeelding vervaardigd. 
Men ziet deze bij de kat in Fig. A1, 1. k. ff. Aan de binnenzijde zijn 
hier twee wortels van den nervus abducens zigtbaar, h. d. De corpora olivaria 
vormen hier een dubbelen slinger, als eene S (zie ú.) met een aan de binnen- 
zijde gelegen hiermede zamenhangenden kronkel, k, en worden door zeer vele 
randvezels omgeven, hoezeer zij zich scherp van het omgevende weefsel on- 
* Fig. 4 q, p. a. Fig. 1l k, a, Deze vezels van het corpus trapezoides stralen dwars door de 
raphe heen; bij de kat bedekken zij bijna geheel de longitudinale vezels der raphe. Fig. LO a, ook 
fig. 4 a. 
j Fig. 4 en 11. 
$ Fig. 4 p, g. Fig. 11 ík. r 
B& Fig: NA: 
+} In deze afbeelding komt van den nervus facialis slechts een spoor voor in de kern bij d. 
Het sneedje was juist genomen tusschen twee bundels van den facialis, waar in zijne baan een bloed- 
vat f zigtbaar is; in hoogere, en vooral in lagere sneedjes, waren weder meerdere wortels van den 
facialis zigtbaar Bij deze gelegenheid moet ik nog opmerken, dat boven en beneden de baan van 
eene zenuw in de medulla oblongata, bijzonder van den abducens, facialis, glossopharyngeus, vagus 
en hypoglossus, doorgaans een bloedvat gelegen is, hetgeen de baan der zenuw tot in de kern 
volgt. Later zullen wij het belang hiervan aangeven. 
28 
WIS- EN NATUURK. VERA. DER KONINKL. AKADEMIE DEEL VI. 
