( 14 ) 



Een Timmerman te Amfterdam meenende gekomen te zijn tot de 

 irtvinding van twee Watermolens, die in zamenftel en werking alien, 

 zoo vclen er raogen zijn uitgedacht, zouden overtreffen, befchreef de- 

 zelve in een klcin vverkje , en vervoegde zich met deze befchrijving en 

 een rol oplielderende teekeningen bij Zijne Majefteit, met verzoek , dat 

 de waarde dezer Uitvinding mogt onderzocht en hem fubfidie verflrekt 

 worden, om die molens in bet klein te maken, ten einde de werking 

 daarvan zoude kunnen worden gezien. 



Zijne Majefteit begeerende, dat de Eerfte Klasfe deze uitvinding tot 

 een voorwerp barer overwegingen zoude maken, en daarop dienen van 

 consideratien en advies, zijn de Heeren BRUNINGS en wijlen A. BLAN 

 KEN JANSZ. verzocht, de Klasfe te dezen te willen voorlichten. 



De befcbrijving en teekeningen raadplegende , viel het moeijelijk , alle 

 daarin voorkomende bijzonderheden te vatten , het bleek echter uit de- 

 zelve genoegzaam , gelljk een mondeling onderhoud met den Uitvinder 

 zulks ook nader bevestigde, dat de voorname kracht, door welke hij 

 het water uit eenen polder wil uitmalen , het op te hefFen water zelve 

 zijn moet. 



Hij plaatst natnelijk eene reeks van zes op elkandcr werkende raderen 

 en rondfels in eene hellende ftrekking, en vvel zoodanig, dat de on- 

 derkant van het laagst ftaande rad op zestien voeten beneden de opper- 

 vlakte van het polderwater gehangen worde, en dat hetzelve rad door 

 eene fchuif van dat polderwater afgefloten zij. Als men die fchuif dan 

 ophaalt, zal het polderwater op- en tusfchen de gebogene fchoepen van 

 het gezegde rad vallen en hetzelve doen omgaan, met dien gevol- 

 ge , dat , naar des uitvinders verwachting , ook de vijf hooger ftaande 

 raderen met de daar tusfchen geplaatfte rondfels te gelijk ronddraaijen , 

 en alzoo het polderwater twaalf a zestien voeten hoog zullen opmalen. 



Offchoon het nu onbetwistbaar is , dat de raderen zullen omgaan , of 



al- 



