( 18 ) 



minften over het al of niet befmettelijke der gele koorts. Bit vraagftuk 

 echter is niet zoo zcer het gevolg van het twijfelachtige , hetgeen ons 

 de ondervinding aan de hand gceft , als wel van begunftigde theorien , 

 die men zoo gaarne als bcvestigde waarheden zoude wenfchen aangeno- 

 men te zien. 



De Heeren THOJIASSEN a THUESSINK en VAN STIPRIAAN i.u'iscitrs 

 hebben zich mcesterlijk gekvveten in de oordeelkundige ontvvikkeling 

 van dit belangrijk vraagduk. Beide droegen voor hunnen geleerden 

 arbeid niet alleen den dank der Klasfe weg , maar werden vereerd inel 

 de hooge goedkeuring van het Gouvernement. Hunne werkcn ziju in 

 ieders handen. Eene flaauwe fchcts van derzelver inhoud of vvaarde 

 zou weinig geldcn, daar een wel beraden oordeel over het gelieel heeft 

 kunnen voorgaan. 



Hoe naauvv het wclzijn des Lands verbonden is aan gefchikte water- 

 kceringcn , en drtdr, waar dezelve voor onvoorzien geweld bezwijken, 

 aan hare fpoedige ontlasting, heeft de treurige toeftand van zeer uitge- 

 ftrekte plaatten nog onlangs op de treffendfte wijze geleerd. Geen won- 

 der dcrhalve , dat elk voorftel , dat tot leniging , verbetering of geheelc 

 opheffing van zulk eenen flaat betrekking heeft, gretig wordt aangeno- 

 inen , en aan een naauwkeurig onderzoek overgeleverd. 



Zoo ging het dan ook met de befchrijving en het model van een 

 -door den as loozend hefrad, aan hetvvelk boven de fchepraderen der 

 watermolcns ecnige voordeelen werden toegekend door den Heer \v. 

 VAN HOUTEN te Rotterdam , die zich als uitvinder van hctzelvc aan 

 het Gouvernement had opgegeven. 



De Klasfe , het onderzoek van den aard en de waarde dezer nitvin- 

 ding hebbende opgedragen aan de Heeren MOLL en SCHRODER , be- 

 kwam de voile zekerheid , dat de Heer VAN HOUTEN zich bedrogen 

 had in de meening, van uitvinder te zijn van dit rad. 



Men 



