C 38 ) 



dcr eene koperen dubbeling gewoon waren. Hetwelk op geene andere 

 wijze te verhelpen fcheen, dan door het gebruik van koperen in plaats 

 van ijzeren bouten ; waardoor echter een oorlogfchip van middelbare 

 grootte ligt met eene onkoste van zeventig duizend gulden bezvvaard 

 werd. 



Elke poging ter vinc'ing van cen middel, dat het te fpoedig roesten 

 der ijzeren bouten onder eene koperen bedekking aan de fchepen konde 

 voorkomen, verdient dus aanmoediging. Dat van wijlen den Conftruc- 

 teur-Generaal GLAVIMANS werd reeds v6dr lang door de Eerfte Klasfe 

 in dank aangcnotnen, en tnedegecleekl in het berigt der werkzaamhe- 

 den , dat v<36r het Derde Deel van hare Verhandelingen is geplaatst ge- 

 worden. 



Of dit middel echter, van welks nut in den beginne de beste getui- 

 genisfen waren ingekomen, op den duur niet voldaan hebbe, of welke 

 andere redenen er beftaan mogen van deszelfs verwaarloozing , het is 

 zeker, dat men zich dit ongevnak van te fpoedige verroesting heeft blij- 

 ven getroosten , tot dat nu onlangs de Heer A. WOGNUM, Scheeps- 

 bouwmeester te Enkhuizen, gemeend hceft, de aandacht der Eerfte 

 Klasfe te moeten vestigen op een middel van zijne vinding, waardoor 

 hij het roest van de ijzeren bouten zegt te kunnen weren. 



Hij flaat namelijk voor, om de koperen bladen van gekoperde en met 

 ijzeren bouten voorziene fchepen aan de binnenzijde te vertinnen. 



Wanneer fchepen, met ijzeren bouten gekoperd worden, heeft men 

 twee metalen, welke op de fchaal der galvanifclie werking vrij verre 

 van elkander verwijderd zijn, ijzer namelijk en koper, en daarbij een 

 vochtigen geleider. De beide metalen worden dus elektriek en het ijzer 

 moet oxydeeren, even gelijk in onze galvanifche batterijen het zink 

 oxydeert. 



Hierdoor worden de ijzeren bouten van gekoperde fchepen fchielijk 



ver 



\ 



