C 63 ) 



daar af getrokken , door behulp van eenen hydroftatifchen toeftel, onder 

 aanwijzing door gewigt van de kracht, welke tot het aftrekken noodig 

 is. Dat gewigt toont dan de onderlinge aantrekldng der waterdeelen 

 aan. Men wane toch niet, gelijk de misleidende fchijn fommigen 

 heeft doen denken, dat de proef fiechts de aantrekking tusfchen het 

 water en het plaatje zou bewijzen, en niet tusfchen de waterdeelen 

 zelve. Want voor eerst is de grootheid der aankleving bijna altijd even- 

 redig aan de oppervlakte van het plaatje , zonder te veranderen naar de 

 verfchillende foorten van ligchamen , welke daartoe gebezigd worden ; 

 maar vooral blijkt bij de befchouwing van het plaatje , na de afzonde- 

 ring, dat het nat is, dat is, met eene dunne laag water overdekt, 

 welke er zelfs niet gemakkelijk van gefcheiden kan worden. Het water 

 is dus niet van het plaatje, maar water is van het aanhangend water, 

 dus waterdeelen van waterdeelen, afgetrokken. Daar deze proeven 

 voorts in het luchtledige bijna dezelfde uitkomften geven, kunnen ze 

 van de drukking der lucht niet dan voor een klein deel afhankelijk zijn. 

 Dit nat worden leidt ons , als van zelve , tot de opmerking van ver- 

 fchijnfelen, welke, hoe tegendrijdig fchijnende , ecliter uit de aantrekkende 

 kracht alleen verklaarbaar zijn. Door ondervinding vveet elk, dat die 

 aankleving van het water dikwijls zoo fterk is, dat men de natgemaakte 

 ligchamen , b. v. eene fiesch , niet dan met veel moeite droog maken 

 kan. Dat ook de kwik, met het glas in aanraking gebragt, het- 

 zelve met zekere kracht aanhangt , is iederen liefhebber bekend , die 

 zijnen barometer bij de waarneming eerst eenen kleinen ftoot geeft om 

 die aankleving te verbreken. Maar de ondervinding leert ook, dat 

 wanneer men een ftuk glas of de vinger in kwik dompelt of eene vet- 

 kaars in water fteekt , die aankleving geene plaats heeft. Ja , wan- 

 neer men een cijlindervormig glas van genoegzame wijdte met water, en 

 een dergelijk met kwik vult, ziet men het water tegen den rand op- 



klira- 



