( 3 ) 



ten gevolge van het Programma des jaars 1821, was ingezonden, men bij 

 vergclijking bevondcn heeft , dat dit vermoeden niet alleen gegrond was , 

 maar dat de Schrijver van beide ftukken zich niet ontzien had, van een 

 antwoord te levcrcn, dat, op wcinigc niets beduidende woordverplaatfm- 

 gen na, volkomen gclijk is aan het in den jare 1823 afgekeurde, waarvan 

 als toen in het Programma van dat jaar openlijke melding gefchied is. 



Weshalve de Klasfc heeft goedgevonden , dit ftuk, als dingende naar den 

 uitgeloofden prijs , niet toe te laten ; 



dat de Verhandeling N. 2, Si tibi lanitium^ cet.., reeds bij de eerfte 

 befchouwing , zoo algemeen gefteld bleck te zijn , dat zij niet flechts geheel 

 Europa, maaral de gedeelten der aarde omvat, doch te gelijk al die lokale 

 kennis mist, die bij het Programma als ftellige voorwaarde is bedongen. 



Orn welke redenen ook dit ftuk ter mededinging niet in aanmerking heeft 

 kunnen komen; 



dat de Verhandeling N. 3, diemest, enz., zeer oppervlakkig gefchreven 

 ziinde, en alleen de gewone verbeteringen bevattende van flechtegraslanden, 

 op de bekrooning geene aanfpraak heeft kunnen maken; 



dat de Verhandeling N. 4 , die met en me ft , enz. wel breedvoeriger 

 is , en minder oppervlakkig dan de laatstgenoemde (N. 3) , ma.ar in den- 

 zelfden geest, waarom ook aan dit ftuk het uitgeloofd eermetaal nietkonde 

 worden toegewezen; 



dat dc Verhandeling N. 5, Natuur door Kunst en Vlijt geleid t enz. 9 

 eene opgaaf bevat van de ondcrfchcidcne grasftrckeii hi ons Vaderland, 

 voorgefteld bij wijze van eene reisbefchrijving , dat echter ook aan dat (Ink, 

 hoewel blijken dragende van door een kundig en ervaren Landbouwer ge- 

 fchreven te zijn, een wetenfchappelijke vorm ontbreekt, en hetzelve veel 

 overtolligs en niets afdoende bevat ; dat echter de aanwijzingen door den 

 fchrijvcr gegcven, allezins vvaardig zijn, aan het publiek te worden bekend 

 gemaakt. 



Waar- 



