( 3 ) 



door de Hollandfche Scheikundigen zijn verrigt geworden , docli in 

 e'e'n belangrijk punt van dezelvcn verfchillende. 



De tegenwoordige fpreker het voor de eer diet Geleerden , vvaarvan bet 

 grooter deel door den dood reeds aan dc Wetenfchappen ontrukt is , be- 

 langrijk achtende , den twijfel van Dr. GOEPPERT op te hefFen , hceft zich 

 in het bijzonder bepaald 'tot de fchatting van de vvaarde zijner proeve, 

 welke dien twijfel fcheen te regtvaardigen. 



De Hollandfche Scheikundigen hadden gevonden , dat uitvloeifden van 

 kwik hoogst verderfelijk zijn voor den wasdom, zoodat eenige plant in 

 eeue afgeflotene rtiimte , waar zich gelijktijdig kwik bevindt , geplaatst 

 wordende, reeds na weinige dagen de duidelijkfte blijken geeft van haar 

 lijden , en vervolgens geheel komt te flerven ; dat men cchter die nadeeli- 

 ge werking kan verhinderen , door op de binnenvlalue van het glas , waar- 

 onder eene plant met kwik wordt afgeflotcn , zwavelbloemen door middel 

 van gom vast te hechten. 



Dr. GOEPPERT, hangende aan het denkbeeld, dat zwavel zich met 

 kwik niet kan verbinden , dan bij eenen hoogen graad van warmte , begint 

 met te twijfelen aan de juistheid dezer beveiligingsproef , en ftelt vervol- 

 gens eene nieuwe proef in, die hem niet alleen in dezen twijfel verfterkt, 

 maar denzelven volkomen fchijnt te regtvaardigen. 



Ware zijne pro.ef gedaan met in achtneming van alle omftandigheden , 

 waaronder die der Hollandfche Scheikundigen zijn in het werlc gefteld , men 

 zou niet zonder leedwezen moeten erkennen, dat zelfs de naauwgezetfte 

 Natuuronderzoekers vatbaar zijn voor zinbedrog. Maar mi is het geheel 

 anders. 



Het zou welligt niet onvoegzaam of overtollig zijn, in eene breedere 

 ontwikkeling te treden van dc misleiding , vvaarin Dr. GOEPPERT door 

 het verwaarloozen van eenige bijzonderhedcn , die bij het doen dier proe- 

 ven behooren te worden in acht genomen , heeft moeten vervallen. Daar 



ech- 



