C 44 ) 



leverde daarom een beknopt Verflag en deed grondig opmerken , van hoe 

 veel gewigt deze nieuwe tak van handel voor ons land worden kan. 



Hetgeen hij te dezer gelegenheid aan de Klasfe voordroeg, is later in 

 de Bydragen tot de Natuurkundige Wetenfchaffcn volledig overgenoraen. 



Wat volgt er, vroeg eens de fchrandere Natuuronderzoeker WOLLAS- 

 TON aan den Heer VAN BREDA , wat volgt er uit de daadzaak , dat de 

 fchijnbare beweging van alle vallende fterren naar den Horizon gerigt 

 is , en men ze nimmer van den Horizon naar het Zenith ziet oprijzen ? 

 In deze oordeelkundige vraag het antwoord als zijnde opgefloten , dat 

 deze ligtende Me'te'oren juist uit hare ftandvastige beweging naar den 

 aardbol , en uit de bepaalde rigting , die zij volgen , het bewijs mede 

 brengen , dat zij tot den aardbol zelven behooren , fcheen het dit antwoord 

 te zijn , hetwelk deze verlichte Natuurkundige van den Heer VAN BREDA 

 te gemoet zag. Naderhand is dit geacht Medelid in de gelegenheid ge- 

 weest , een verfchijnfal waar te nemen , dat hem de gegrondheid van dit 

 gevoelen nader deed inzien , en hetgeen hij der mededeeling aan de 

 Eerfte Klasfe niet onwaardig achtte. 



In de maand September van het jaar 1829 bevond hij zich te Bergen 

 in Uenegouwen, en bewoonde aldaar in het hoogfte der Stad een ver- 

 trek, dat, op eene hooge verdieping gelegen, hem een vrij uitzigt over 

 een groot gedeelte van den Sterrenhemel vergunde. Gedurende den 

 nacht zag hij daar , eene zeer groote menigte vallende Sterren het zwerk 

 doorkruifen; de Hemel was buitengemeen helder, en ook de tnenig- 

 vuldige vallende Sterren fchitterden , ftaande hare korte verfchijning , 

 met een ongemeen fterk licht. 



Hetgeen hem daarbij bijzonder in het oog viel , was het verfchijn- 

 fel , dat , na de verdwijning van bijkans iedere vallende fter , op de 

 plaats van hare verdwijning , gedurende eenige weinige oogenblikken , 

 eene menigte vonken overbleef, en dat deze, bij het verdwijnen der 



val- 



