( 13 ) 



Daar nu de luchtvormige vloeiftoffen zoovele malen meer dan de vochten 

 door de warmte aangedaan en uitgezet worden , zoo moet ook hierin eene 

 voorname oorzaak der mindere zwaarte van het zomerhout gelegen zijn. 



Het verfchil in zwaarte tusfchen zomer- en winterhout aldus genoegzaam 

 aangetoond zijnde , behoort te worden nagegaan , of, en in hoeverre , dit 

 verfchil blijft beftaan , nadat het hout geveld is , en de onderfcheidene be- 

 reiding ondergaan heeft , waardoor het tot gebruik wordt gefchikt gemaakt. 



Letten wij vooreerst op de uitwerking van het opdroogen van het 

 hout in de opene lucht. De vergelijkende proeven van DUHAMEL , met 

 eikenhout genomen , leeren daaromtrent , dat het verfchil , in pas geveld 

 hout van onderfcheidene faizoenen opgemerkt , door die opdrooging 

 reeds aanmerkelijk minder wordt , doch altijd nog gedeeltelijk blijft be- 

 ftaan ; de proeven vverden gedaan met hout van drie verfchillende jaarge- 

 tijden , te weten : 



1. Winterhout, geveld in October. November. December. Januarij. 



2. Voorjaarshout , February'. Maart. April. Mei. 



3. Zomerhout, Junij. Julij. Augustus. September. 



De verhouding van zwaarte van deze drie houten was onmiddellijk 

 na de veiling: 



Winterhout. Voorjaarshout. Zomerhout. 



110,00 105,00 100,00 



Doch nadat ze drie jaren onder 



dak in eene loods gelegen hadden: 104,00 100,00 100,15 



Nog minder was het verfchil , 

 nadat ze ten laatfte in een oven 

 geheel uitgedroogd waren , te 

 weten: io3>3 100,30 100,00 



Deze proeven derhalve , terwijl ze het hiervoren geftelde bevestigen , 



B 3 aan- 



