( 14 ) 



aangaande de meerdere hoeveelheid van vochten in het verfche winter- 

 hour, geven echter tevens nog altijd in het gedroogde hour een over- 

 wigt van het winterhout boven dat der andere faizoenen te ksnnen, 



Dit verfchil nu kan , althans gedeeltelijk , hieruit verklaard worden, 

 dat het meer digte wintcrhout, eene grootere hoeveelheid fappen , doch 

 daarentegen minder lucht bevattende, niet zoo ligt uitdroogt , als het 

 meer uitgezette en raeerder lucht in zich opfluitende zoruerhout, en dat 

 in dit laatstgenoemde door deze ingeflotene lucht ook het indringen van 

 vocht belet wordt , waarbij voorts nog komt , dat de meer verdikte 

 fappen in het winterhout bij de uitdrooging eene meerdere hoeveelheid 

 vaste , niet tot damp overgaande , beftanddeelen terug laten. 



Bij de vermelding dezer proeven is het , met opzigt tot de voorgeftelde 

 vraag, van aanbelang , nog aan te merken , dat het aangehaalde blijvende 

 verfchil tusfchen winter en zomerhout , na de uitdrooging , zeer gering is of 

 bijna verdwijnt in hout van goede kwaliteit , doch dat daarentegen , uit de 

 vergelijking tusfchen het goede en het flechte hout , dit verfchil in gewigt , 

 gelijk hetzelve altijd beftaat , zoo ook , en in een veel hoogcren graad , na de 

 uitdrooging , blijft beftaan , al zijn beide op hetzelfde tijdftip geveld , om- 

 dat het flechte hout losfer , minder digt en minder zamenhangende is , en 

 derhalve eene mindere hoeveelheid vast hout in eenezelfde ruimte bevat. 



Hieruit volgt echter nu ook ontegenzeggelijk , dat de beproeving der 

 digtheid of betrekkelijke zwaarte bij het keuren van het timmerhout wel 

 dienftig kan zijn , om den meerderen zamenhang , de meerdere flerkte , 

 duurzaamheid en verdere deugdzaamheid van het eene boven het andere 

 te doen kennen , doch dat zij geenszins dienen kan , om het faizoen , 

 waarin deze verfchillende beproefde houten geveld zijn , aan te wijzen , 

 omdat het verfchil te alien tijde , en derhalve ook , wanneer ze gelijk- 

 ttjdig geveld waren, kan beftaan hebben. 



DUHAMEL heeft almede getracht op onderfcheidene wijzen de hecht- 



heid 



