C 17 ) 



(telling aan het water, gedroogd is, aanmerkelijk verfcliillen zal. Het 

 zal niet allccn in eene zelfde ruimte meer vaste zelfftandigheid bevatten , 

 en dus zvvaarder zijn, maar ook door drooging eene mindere inkrim- 

 ping ondergaan. Het doorwateren van het hout v66r het droogen , 

 moet dus nadeelig geacht worden , wanneer met de berei'jing van het 

 hout alleen de nieeste vaste zelfftandigheid , zoo als , bij voorbeeld , 

 bij brandhout , bedoeld wordt. 



De proeven van WERNECK , vermeld in het Zesde Deel van het Archiev 

 voor Agricultuur-chemie , uitgegeven door de Heeren HERMUSTa'DT en 

 CROME , hebben zulks ten voile bevestigd. Het blijkt daaruit ten dui- 

 delijkfte, dat het hout, in ftroomend rivierwater gevlot zijnde, zoo aan 

 gevvigt als aan ligchamelijken inhoud , eene merkelijke vermindering on- 

 dergaat , zoo zeer , dat zulks op 1000 vademen brandhout , meer dan 

 60 vademen bedraagt. 



Geheel anders is het , wanneer door de bereiding van het hout des- 

 zelfs gebruik tot timmerhout , en bijgevolg de meeste duurzaamheid van 

 hetzelve beoogd wordt. Het gevlotte en daarna goed gedroogde hout 

 zal dan verre boven het blootelijk gedroogde , niet gevlotte , hout ver- 

 kieslijk zijn. Immers de opgedroogde en vastgewordene fappen en der- 

 zelver beftanddeelen , offchoon geheel van water ontdaan , behouden 

 echter de eigenfchap , van door het water fpoedig aangedaan te worden 

 en daarop wederkeerig terug te werken. Het bltjven niet alleen ware 

 Hygrometers , die het water , alsmede de waterdampen uit de lucht , 

 fpoedig wederom aantrekken , maar die ook , nu ze wederom van vocht 

 doordrongen zijn , en vooral bij meerdere warmte , in derzelver zamen- 

 ftelling en menging eene gedtirige verandering ondergaan , ontbonden 

 worden, en onder of na die verandering op de eigenlijke houtvezel 

 zelve , hetgeen het zuivere water niet doet , eene nadeelige inwerking 

 uitoefenen , dezelve aandoen , derzelver zatnenhang verbreken en ze tot 



C broei- 



