( 66 ) 



trachten het begrip zelve , de prikkelbaarheid in de werking der orga- 

 nifche krachten nadcr op te helderen , vervolgens , zoo verre de tijd 

 zulks toelaat, door eenige voorbeelden aanwijzen , dat deze prikkelbaar- 

 heid zlch met minder in de werkingen der ziel en In het met organise h 

 rijk der natuur , dan bij de organifche krachten openbaart. Verleent 

 mij bij het aanhooren hiervan Uwe opmerkzaamheid en toegevende be- 

 oordeeling. 



I. OPWEKKING DER. ORGANISCHE KRACHTEN. 



Men noemt de deelen der ligchatnen van planten en dieren (waartoe 

 dan ook het menfchelijk ligchaam behoort) door welke en in welke 

 zekere werkingen gefchieden , welke men in andere ligchamen niet 

 vindt , organen , en deze werkingen zelve , organifche werkingen ; wel- 

 ke men aan zekere organifche krachten toefchrijft, weshalve men ook 

 deze ligchatnen zelven organifche ligchamen noemt. Zoo zegt men , 

 dat de werkingen , welke tot vorming , voeding en de teling van 

 planten en dieren behooren , organifche werkingen zijn van de vormen~ 

 de, voedende en telende kracht. 



Prikkel noemt men datgene, hetwelk eene organifche kracht in wer- 

 king brengt, of tot werking opwekt, en aan dat organisch ligchaam, 

 of gedeelte van hetzelve, hetwelk zoodanig door iets kan aangedaan 

 worden, dat deszelfs organifche krachten opgewekt, dat is tot werking 

 gebragt kan worden, fchrijft mm prikkelbaarheid of opwekbaarheidtoe. 



Dit , Mijne Heeren , zijn bepalingen van begrippen en voorftellingen , 

 -welke intusfchen van geen de minfte waarde zijn , indien zij niet bewezen 

 worden , dat is , indien niet aangetoond wordt , dat de voorwerpen van 

 dezelve wezenlijk in de natuur beftaan. Wij moeten dus daarvan zoo- 

 da- 



