( 47 J 



otndat er tusfchen den Bouwmeester en onzen geachten Korrespondent 

 verfchil beftond over de oorzaak en den aard van vertering, welke 

 deze fluisdeuren in zoo kort tijdsverloop ondergaan hadden. 



Uit zijne bevinding ondertusfchen , geftaafd door de bijgevoegde 



ftukken hout, was her ontwijfelbaar , dat net fpoedig vergaan dezer 



waterkeeringen alleen is toe te fchrijven geweest aan den paalworm. 



. Hy vond ze daardoor vooral doorvreten aan het onderfle gedeelte , en 



wel bijzonder aan de zijde, die naar den zeekant was toegekeerd. 



Daar er in het als fpous verdeelde hout niet alleen paalwormen wer- 

 den gevonden , maar ook de Gammarus pulex , de Corophium gros- 

 sipes en de Lycoris fucata , zou men in twijfel kunnen gcraken , of 

 ook niet zij aen het vernietigen van dit hout nun deel gehad hadden. 



De Heer DE HAAN voert verfchillende gronden aan , ten betoge der 

 onwaarfchijnlijkheid , dat de deuren door een ander dier dan den paal- 

 worm doorvvroet zijn. Later werd zulks der Klasfe door haar Medelid 

 vv. VROLIK bevestigd, die niet alleen de bevindingen van anderen, 

 maar ook hout , vroeger op andere plaatfen , door den paalworm door- 

 boord, daarmede in vergelijking bragt. 



Waaruit de flellige getuigenis is voortgevloeid , dat wel de paalwor- 

 men , maar geenszins de overige genoemde diertjes , als oorzaak van 

 het onbruikbaar worden der bedoelde fluisdeuren te houden zijn. Deze 

 immers hebben geene van alien eenig werktuig, gefchikt om hout te 

 doorwroeten , maar zijn integendeel flechts beflemd en ingerigt , om zich 

 van dierlijk voedfel te generen. 



Dat zij gelijktijdig met den paalworm in het hout gevonden worden , 

 kan niet vreemd fchijnen , zij vinden in dit weekdier aangenaam voed- 

 fel , of wel maken jagt op elkander , hetgeen CUVIER. ten minfte meent 

 te mogen aannemen van de Corophium grosfipcs (de zoogenaamde 

 fmelf) , die op de Lycoris fucata of duizendpoot azen zoude. 



De 



