C 39 ) 



oordeelde , bij de als nu nader verkregene befchrijving van het geheel 

 beloop der putboring door den Heer JMOLL , denzelven te moeten ver- 

 zoeken , die befclmjving en bijlagen in een of ander tijdfchrift , zoo 

 fpoedig mogelijk , te doen opneraen , opdat men door berigten van 

 elders , die men niet met zekerheid weet of even naauwkeurig zullen 

 zijn,, niet \vorde voorgekomen. 



Waartoe de Heer MOLL zich bereid verklaard heeft. 



Het geacht Medelid , de Heer VAN DEN ENDE , deed opmerken, dat 

 de rijkdom en belangrijkheid van fosfile beenderen, fchelp- en fchaal- 

 dieren , welke in den omtrek van Maastricht gevonden worden , zich 

 geenszins bepalen tot den St. Pietersberg , waaraan zij doorgaans 

 worden toegekend , maar wel degelijk ook behooren aan een' anderen , 

 Kaberg geheeten , in noord-westelijke ligging van Maastricht , en zich 

 uitftrekkende naar de Zuid-fPillemsvaart, die gedeeltelijk in dien Berg 

 gegraven is. 



De vroegere en fteeds voortdurenda uitgravingen in den St. Fitters* 

 berg, wiens fteenfoort tot bouwftof pleeg gebezigd te worden , heb- 

 ben deszelfs merkwaardigen inhoud reeds voorlang aan den dag ge- 

 bragt en doen het nog bij aanhoudendheid. Vandaar de algemeene ken- 

 nis aan en verfpreiding zijner fosfilien. Van dusdanigen aard en tot 

 dusdanig gebruik is de Iteenfoort van den Kaberg niet. Alleen buiten- 

 gewone werkzaamheden geven aanleiding tot het ontblooten van des- 

 zelfs ingewand. Zoodanig waren die, welke in 1816 ondernomen 

 werden ter vestiging van het nieuwe fort Koning Wilkm den Eerften, 

 als ook die, welke in 1822 aanvingen bij het graven van de Zuid- 

 Willemsvaart. 



Vroeger fchijnen er geene , althans geene belangrijke opgravingen in 

 den Kaberg te hebben plaats gehad. De Franfche Nattmronderzoeker 



FAU- 



