In zeker opzigt heeft niemaud eenige reden , oni over het beftaan der 

 Tienden te klagen , alzoo een ieder zijn land op den last der Tienden 

 heeft gekocht , en dus ook ztjne berekening daarnaar heeft ingerigt. In- 

 tusfchen fchijnt bij den tegenwoordigeii ftaat van den Landbomv en de 

 belangrijke vorderingen, welke in denzelven geraaakt zijn en nog dagelijks 

 gemaakt worden , eene wijziging ten aanzien van de nog beftaande Tien- 

 den wenfchelijk , gelijk dan ook reeds in eenige Landen daaromtrent een 

 voorbeeld is gegeven. 



De Heer WTTEWAAL de overweging van dit gewigtig vraagftuk der 

 Landhuishoudkunde tot onderwerp eener voorlezing gekozen hebbende , 

 ging hetzelve in de belangrijkfte bijzonderheden door. 



Het groot bezwaar^, ten aanzien der Tienden, werd door ons geacht 

 Medelid gefteld , hierin te beftaan , dat zij niet van de zuivere , raaar 

 van de ruwe opbrengst geheven worden , vvaardoor niet zelden alle voor- 

 deelen , die een gewas zou opleveren , ten eenenmale verloren gaan. 

 Zwaar drukken daarom de Tienden op onvruchtbare gronden en op ge- 

 wasfen , welke nier voordeelig zijn uitgevallen. Wanneer men van eenen 

 vruchtbaren grond het tiende koren krijgt , en de kosten van bebouwing 

 ftelt op drie , dan bedraagt de Tiend nog over de 14 pCt. van de 

 zuivcre opbrengst , terwijl de Tiendheffer 25 pCt. erlangt , zoodra het 

 land flechts het vijfde koorn geeft. 



Daar nu de Tienden van de ruwe opbrengst der gronden geheven 

 worden , en die ruwe opbrengst niet kan verkregen worden , dan door 

 middel van arbeid en kapitaal, zoo volgt daaruit, dat men de Tienden 

 niet alleen levert van de opbrengst van den grond, maar wel degelijk 

 ook van arbeid en kapitaal, waaruit dan weder voortvloeit, dat, hoe 

 ineer arbeid en geld zijn aangewend , des te meer de Tienden bedragen , 

 en deze des te hooger aan den verbruiker te flaan komen. 



Het is daardoor geene zeldzaamheid , dat de Tiend voor het grootfte 



