( 74 ) 



der oudheid opfporen en onderzoeken , voor het minst altijd met belang- 

 ftelling de nafporingen van anderen omtrent het verledene volgen. 



Was er iemand , die er aan twijfelde , ik zou mij niet alle'e'n op den . 

 Historie-fchrijver , of op den Oudheidkundige , maar vooral ook op U 

 beroepen, die met mij tot de oniugewijden in deze vakken van geleerd- 

 heid behoort 5 ik zou U herinneren , hoe dikwijls wij de drift , 

 de verrukking dier Geleerden bewonderd hebben bij de ontdekking ook 

 van het kleinfte ora'bljjffel der oudheid , dat hun eenig nieuw inzigt in 

 het verledene kon verfchaffeu. 



Is het dan zoo , Mijce Heeren ! zijn de overblijffelen der Gefchied- 

 kundige oudheid z66 belangrijk voor ieder denkend wezen; hoe veel te 

 meer zouden het dan niet die zijn , die niet meer de getuigen van ver- 

 geten voorgeflachten , maar van tijden waren , die alle voorgeflachten 

 verre voorafgingen ; van overblijffelen , die onmiskenbaar zouden aandui- 

 den , welke lotverwisfelingen die bol zelf , waaraan het aardfche leven 

 van ons geflacht onveranderltjk verbonden is , heeft ondergaan ; van 

 overblijffelen , die ons zouden leeren , hoe deze bol door verfchillende 

 ontwikkelingen , onder de leiding van eene hoogere magt , werd opge- 

 voerd tot de gefchiktheid , om dat geflacht, in welks gefchiedenis wij 

 zoo veel belang ftellen , te herbergen. 



Zulke overblijffelen zijn er , Mijne Heeren ! Zij zijn er in ontelbare 

 menigte; zij zijn overal; zij zijn onder onze voeten; zij vormen de ge- 

 heele fchors van den aardbol, deeds van ouder en ouder tijden getui- 

 gende, naarmate wij dieper en dieper in deze doordringen. 



Zij zijn onder onze voeten; zij vormen ook onzen bodem; zij kunnen 

 ons dan ook leeren , wat er in de verst afgelegene oudheid hier was , 

 op deze plaats , waar thans ons dierbaar vaderland is ; wat er hier 

 omging ; welke planten hier groeiden , welke dieren hier ademden , 

 v<56r de fcheppende Almagt ons geflacht te voorfchijn riep. 



is 



