(. Si ) 



en beichouw in het rijke Mufeum van TEYLER het zoo prachtige ftuk 

 van den Maastrichter-berg , waarin de kaken van het dier bewaard zijn ; 

 kaken , voorzien met eene rij fcherpe tanden , grooter dan die van den 

 leeuw. 



Wie weet , of het met deze forfche tanden niet de reuzen-fchildpad , 

 die , 25 voeten in omtrek , zijns gelijken in grootte in de tegenwoordige 

 fchepping moeijelijk zal vinden , verflindt ? Of leeft het dier van die 

 menigvuldige en zonderlinge visfchen , vvaarvan de zee wemelt; ofbreekt 

 het de fchelpen van die Nautili , of van die ontelbare menigte van an- 

 dere fchelpdieren , die zoowel in de diepte der zee leven , als zij zich 

 bewegen over die uitgeftrekte beddingen van ftraaldieren , die het ftrand 

 omgorden ? 



Alle'e'n heerscht het dier op dit eenzaam ftrand ; de verfchrikkelijke 

 water- kolosfen van nog veel vroegere tijden, de Ichthyofauri de Plesio- 

 fauri , de Ignanodons en zoo vele andere zijn uitgeftorven. De land- 

 kolosten van latere tijden , de Mammouth , de Megathcria , kunnen 

 niet ademen in den dampkring , die het tooneel , dat wij ons voorflellen , 

 omgeeftj hij is overladen met koolftofzure lucht; hij is voor zogende 

 dieren niet adembaar. 



Hoe veel vreemds , hoe veel dat van het tegenwoordige afwijkt , zoude 

 ik nog in dit tafereel van ons voorwereldlijk vaderland kunnen doen zien ; 

 dan nog andere voorwerelden wacliten op ons. Ik laat dus het gordijn 

 vallen , en verzoek U , mij te vergunnen eene andere fcb.ets te mogen 

 ontrollen. 



Maar , mij dunkt , ik hoor mij toeroepen : welke ongerijmdheden ! 

 Wie zou het immer kunnen gelooven ! Dat er zulke dieren , als gy 

 ons fchetst , op onze grenzen , daar, waar nu de Pietersberg is, bij 

 Maastricht , geleefd hebben j dat zullen wij u toegeven j gij kunt ons 

 hunne beenderen vertoonen , daar ter plaatfe gevonden j en de onfterfelijke 



L cu- 



