A. C. VAN ELDIK THIEME 



Classic! scriptores, ni fallor, baud usi fuissent praepositione h, sed scripsissent , It 

 , quandoquidem TJ^f~!/ aliquam raoram notat. 



pxeaixr, ita saepe apud Classicos pro sitnplici >) rx%v Itevtrerxt. 

 sell. .SffTc . Similis fere locutio -occurrit aPetr. II. 9. 'fa-ireipxrfuu f-jscrSxt, ubi 

 de Lotho vs. 7. agitur. pvetrfai vero motum quemdam notat $ idcirco adhibetur ex* 

 Elegans nostro loco est KVTXVXK^XO-I? , qua idem verbum repetitur, tnutata nonnihil signi- 

 ficatione, quam Beza in versione neglexit , Piscator vero expressit ( I ). "Or) enj/jjja-*? 

 lyw TJjpijVw. Per USTOVVHIKV h. 1. adhibetur -verbum V/0?*0f notans calamitas , quia 

 omnino afflictio est tentatio. Vox ipsa, hac significatione gaudens , respondet Hebraeo- 

 HDD pro HDJD Deut. IV. 34. VII. 10. Ceterum cf. Luc. VIII. 13. iV x//j^Vf<- 

 j. XXII. 18. Act. XX. 19. i Cor. X. 13. Gal. IV. 14. alibi. 



Hoc loco tautologia mihi observanda videtur, cujus usu imprimis Euangelii scriptores, 

 maxirec Marcus et Joannes , delectantur , in quorum scriptis , tanquam stili quidam 

 XxpxxTy/i , occurrit. Innuimus verba: Ttj? ^sX^oucr^ sp%sirl>ai stel Tvts oixouizsvvs ofois , irsi- 

 ,fxtri Tcu5 XXTOIXOUVTXI; lir\ T%t 'yi??. Cf. Job. I. 8, ao. XIII. 34- Apoc. XII. 7 9* 

 Talcs dictiones , quas Qjiinctilianus ipse laudat , elegantissima sunt documenta ingenii 

 orientalis, quae Pindarus et Klopitockius , qui poe'tae in lyrica poesi summum attigerunt 

 culmen, tnagni faciunt (2). 



Ae'yo? T? uiroftcvtj; poo , est praeceptum meae patientiae , quod rite tenuerant Philadel- 

 plieni : doctrina enim Christi praecipue etiam TJJV imepovvv injungit, et quidem talem , qua- 

 1cm ipse praestitit. Ita enim explicat Heinrichs (3) illud poa , licet Dotiker Cartius (4) 

 uon dubitet, cum Phcatore referre ad TSV koyov. Proprius est Jolianni usus verbi 

 y,6yof , unde rariae apud eum occuTrunt hujus vocis significationes. H. 1. praeceptum ^ 

 niandatum indicat; prouti Euang. VIII. 55. xx"i rJv hoyov yray T^SJO-W, X. 35. jrpJ? 

 oi? 3 hoyog TOU Qsou eyevero, 



Ita laudantur Philadelpheni, quod fideli et constant! animo versati fuissent inter m^ale- 

 voloruin afflictiones , -qui omnibus modis illud tfllc-ere iiuebauilu-, ut Philadelpheni a doc- 

 trina Christiana deficerent. 



In -disquisitione de promissionum, quae exhibentur, vero atqne unico sensu, nul- 

 la epistola tantas objicit difficultates, quam ea, in cujus expositione nunc versamur. 

 Quot enim capita, tot sensus! Nam quicunque hanc epistolam interpretandi periculum 

 fecerunt , aliam atque aliam fere de ejus promissione protulerunt sententiam ( 5 ) 



Gro. 



(1 ) Cf. dassivt 1.1. T.I. p. 1342 seqq. ubi plura hujus generis exempla ex Job. Euang. sffe- 

 Tuntur II, 53, a*. IV. 31 , 32. Coll. 34. VI. 28, 29. 



(2) Vid. O. ^; A. v. Hengeli Verh. over d. invloed v. d. bijz. Karskt. in op. Loc. Teyler. 



, XXVII. p. 2T2. (3) L. 1. p. 168. (4) L. 1. p. 124. 



Vid. imprimis CU Klinkenberg , qui earum plurimas reccnsec. 1. 1. p. 154 S 11 



