J J. J. L. VA N D E R B R U G G H E N" 



a filiis ejus alienatus Domini Afri aoitnus videretur, testamentum quidera antea factuov 

 improbabat ($ 5.)* non tamen satis justae es$e videbantur causae , quare eos novo testa 

 ruento exheredaret. Saltern illud non fecit, atque ipsr mortuo Domkius Tullus, et Lu* 

 canus successerunt, ka dlvites facti invito fere ipso , per quern facti erant. (5 init.) 

 Hi autera fratres communionem qiiamdam omnium bonorum fecerunt, quit non tantum 

 praesentia , sed etiam, accedentia bona sibi inyicetn adquirebant : hoc apparet ex 4.. 

 a verbis atque ita circumscripto testamento., censors frater, " etc. Frater Tul- 

 li Lucanus uxorem duxerat filiam Curtilii Manciae (4.). Hie odia generi sui nolens 

 eum ex hereditate sui lucrum facere, neptem suam , Lucani filiam, heredem scripsit, e 

 lege, si esset a patre emancipata, ut cum ita sui juris facta esset, sibi, non vero patri, 

 hereditatem acquireret. Non tamen prudent! Irac cautione Mancia, quod cupiebat, obti* 

 nuitj naai Doaiitius Tullus emancipatam filiam Lucani adoptione suam fecit. Quo 

 factum , ut cum bona filiae Lucani, quae ex hereditate avi perceperat, jam pater adopti. 

 vus acquireret, is, cum fratre communione bouoruin junctus, filiam quodammodo , ra* 

 tione eorum bonorum, in patriam potestarem rediixerit, efttenus-, ut Lucanus jam- ex jure- 

 societaiis dimidiam partem possideret, quam totam acquisivisset jure pattiae potestatiS', v 

 si filiam ab avo institutam ia potestate rctinere potuisset. ( 4 5). Verum Domitius 

 quoque Lucanus mortuus- est, berede scripto fratre Tullo, et praeterit^ filia su^ eman- 

 cipata, ut frater conciliaretur , i. e. ^ uti videtur, ne, si hanc ipsam scriberet, Tullunr 

 oifenderet, isque aegritudine susceptl, filiam adoptivam testamento bonis suis defraudaret. 

 Conciliate ita, Tulli; anirao , hie honesto oninino et laudabili testamento decessit , atque 

 ita opes suas ei restituit, per. quam acquisiverat. Ilaec summa est eorum , quae narrat 

 Plinius in h3e Epistoli.. 



4. Emiseraf patar , adoptaverat pat runs: N"on difllcultate caret hie locus. Nam 

 quum pater filiam emancipasset, ita sui juris fecta erat , neque igitur poterat a patruo 

 arl&ptari , quia. adoptio. in specie.- locum tantum habebat in iis, qui essent in patri^ po- 

 testate constituti:. neque- etiam poterat adrogari: feminae. enim per populum Romanum 

 non adrogantur, ufc inquit Ulpian. Fragment. T. VIII. $ 4 in fin. Explicandum fortasse 

 hoc est ex Gajo. Comment. L. I. ioi. ubi sic legimus, item per populum feminae non 

 adoptantur, nam id magis placuit: apud Praetorem vero, vel in provinciis apud Pro- 

 cunsulem Legatumve, etiam solent adoptari." 



Itaque feminae, quamvis sui juris essent, per adrogationem non poterant filiae loco 

 adsumi ; sed uti in maribus fiebat in patril potestate versantibus , ipsad hie solutae ad- 

 optabanwr apud Praetorem. Certe ita juris fuisse conficias ex. boc Plinii loco: nam filiam 

 suam Lucanus emancipaverat, eamque sui juris factam frater sibi filiae loco adscivcrat : 

 quandoquidem autem feminae nullo modo adrogari poterant, nil superest, nisi ut rnulier 

 sui juris coram Praetore adoptari; potuerit. Mire tamen huic Gaji loco obstare videtur, 

 ajius in leg, 21* ff. de adoption. Ubi diserte idem auctot dicit, nara feminae ex re- 

 scrip- 



