COMMENTATIO AD QUAESTIONEM JURIDICAM. 55 



ac prima institutione Ccntnmviri dicti sunt, quamvis essent 105. Mirum etiatn accidere 

 possit , Plinium explicationem -illam , tot enim quatuor consiliis comcribuntur , quod lip- 

 pis et tonsoribus notum esse dehebat, inseruisse Epistolae scriptae ad Voconium Roma- 

 num , ilium praesertim , quern in L. III. 13. doctissimutn vocat, et qui in L. IF. 29. 

 evocatur ad judicandum , ut adeo rei judiciariae non ita rudis esse potuerit. Quod si for. 

 tasse haec animadversio dubitationi , an pro glossemate haec verba habenda sint , an. 

 satn minus praebeat , argumento tamen sit Plinium nonnullas ex his Epistolis , ut con- 

 tendunt multi , animi causd composuisse , non vero revera ad amicos scripsisse. 



4. Ad hoc stipatum Tribunal imminebant. Depingitur h. 1. et oculis quasi cer- 

 nendus proponitur judicii Centumviralis ordo , quum in graviori causA simul quatuor 

 consilia sedebant. In medio Tribunal erat Praetoris, Decemviris, Lictoribus, apparito- 

 ribusque stipatum: ab utroque ejus latere semicircular! ordine sedebant Centumviri in 

 consilia divisi: ad laevum dextrumque cornu agmen sedebat advocatorum , accusatorum, 

 reorum , testium. Spatium apertum circuli, et quasi scenam hujus amphulieatri, occupa- 

 bant auditores , compluribus seriebus et circulis constipati : neque hoc spatium spectan- 

 tium numero sufficere poterat; quare in superiore parte aedificii, caveae quaedam, aut cu 

 nei, adstantibus erant repleti, quibus patens totius Basilicae conspectus compensabat so 

 ni , e longinquo percipieudi , difficultatem. 



5. Secutus est varius event us , etcaet. Decemviri, causa peroratd, videntur singu- 

 lorum consiliorum seorsim sententias rogavisse. Ita accidere poterat , ut non determina- 

 turn esset totius concessus sufFragium, et ab una parte condemnaretur reus, ab altera ab 

 solveretur; rara vero hujusmodi dissensus exempla fuisse apparet ex iis, quae dicit Pli- 

 nius in sequentibus. Quod si accideret in causi inofliciosi , ut divisae essent sententiae tes- 

 tamentum rescindentium , et defuncti judicium servantium , vulgo illud observabatur , ut 

 viaceret sententia confirmantium. Ita refert Marcellus in /. 10. / deinof. test. Humanitatis 

 vero tantum causa illud servabatur. Praetor enim , si aequior ipsi videretur rescindentium 

 sententia, secundum eos etiam pronunciare poterat. Sequetur enim, ut inquit Marcellus 

 1. laud, ejus partis sententiam, quae secundum testamentum pronunciavit , nisi aperteju* 

 dices inique secundum scriptum heredem pronuncidssc apparebit. Sic hoc casu , quum duo- 

 bus consiliis vicisset Accia , duobus vero victa fuisset , contra testamentum pronunciarum 

 est , ipsique liereditas , quam noverca et Suberinus perceperant , restituta. 







EPIS- 



