54 J. J. L. VAN DER BR.UGGHEN 



cognitionetn suscepisset, quidam ex heredibus, tnetu Caesaris, ne libertum suum accu- 

 sari aegre ferret, ab accusatione destiteranc. Heredes autem reliqui postularunt , ut ni- 

 hilominus in accusatione perstare cogerentur, quod nisi concederetur , petebant, ut sibi 

 quoque desistere liceret. Turn Caesar dixit , eos injuste queri ; quia enim ab initio non 

 accusare iis licuerat, videbantur queri de hoc ipso, quod licuisset, quura jam rursus 

 peterent , ut non liceret. Itaque pronunciavit , ut vel omnes heredes accusationem persequi 

 cogerentur, vel reliqui justas causas adferrent , quibus motus permittere possit, ut ab accu- 

 satione desisterent. Nam si quis accusation! renunciare mallet, quam in eft perseverare, ad 

 quam errore se motum fuisse probare poterat , is destitisse non videbatur. /. 10 in fin. /. 

 de jitdiciis, Caeterum lectu dignissima est omnis haec Epistola , quft cognitio Caesaris 

 describitur , cui Plinius adfuit. Egregium traditur Trajani responsum in 9 , et humani- 

 tatem ejus , comitatemqu* recte Plinius laudat in 14. 



Epist. XXXIII. s. Nam femina splettdide nata , etcaet. Haec Acciae Variolae erat 

 causa. Maritum habebat virum praetorium, patrem autem qui ad 80 vitae annum pervenerat. 

 Hie quamvis aetate provectus, tamen uxorem duxit, eandemque filiae novercam , quae 

 ipsa filium habebat Suberintim (*), hominem foedum eta patre exheredatum. Ante n 

 diem, post contractas has nuptias , pater testamento facto , Acciam exheredavit , novercam 

 vero ex sextante instituit, et Suberinum, ut videttw, in reliquam hereditatis partem scri* 

 psit, manifesto circumductus artibus novercalibus ; quare'Accia injuste se exheredatam 

 querens , Centumvirali judicio cum patris heredibus egit, ut testamentum, non sanl 

 mente factum, adeoque nullum declararetur, sibique bora paterna restituerentur. Causa 

 haec tarn gravis visa est , ut ad earn audiendam homines concurrerent ed frequentia , quam, 

 in sequentibus describit Plinius. 



3. Stdcbant j udices centum et octoginia : tot enim quatuor consiliis constribuntur. No- 

 lissimus est hie locus, qui multum facit ad declarandam judiciorum Centumviralium ra- 

 tionem. Quum antiquitus liberd republica ex undquaque Tribu terni judices sorte desig- 

 narentur, numerus inde constabat, 105 judicum; nam 35 erant Tribus. Vid. Festus in 

 Voce. Postea demum factum videtur sub Imperatoribus , ut major numerus ex singulis 

 Tribubus conscriberetur, itaque , quum quatuor consili*, in quae totum illud jndiciuni dis- 

 tributum erat, in gravioribus causis siiuul considerent , 180 numerum efficerent. 



Verum difficile est rationes asssqui, quare ita muratum sit, aut conjecturam facere, 

 quis ordo in conscribendo majore hoc numero servatus fuerit. Nam si v. c. ex unaquA- 

 que Tribu pro tribus, quinque judices eligebantur, numerum habebimus 175, et de- 

 sunt igitur quiaque: nisi eodem modo Flinius rotundo numero 180 scripserit pro 175, 



be 



(*) Suberimim matrem habiiisse novercara a patre Acciae ipsi inductara existi:no, ductus ver- 

 bis, in 6. Qni exVieredatus a patre singulari impudemii, alieni patris bona viadicabat, non au- 

 sus sua petere. " Menus pater hlc vitricus significari videtur. 



