jo J J. L. VAN DER BRUGGHEN 



Universe autem animadvertendutn est ad hunc locum, vix ulla fuisse judicia, in quibus 

 Judex non consilio quodam JCtorum uteretur (*); sic videmus Ep.Vl. h. Z,. a, et $5 

 in fin. , cum Caesar de public* causl judkaret, Plinium et alios quosdam in consilio ejus 

 fuisse. Solebant interdum Caesares otk sua in dijudicandis gravioribus causis consa* 

 mere, qua in re utebantur prudential et docirinil virorum Juris publici et privati perita- 

 rum, Sic Plitt. Ep. XXXI. h. L. narrat , se ad Cenmmcellas in consilio Caesari ad. 

 iuisse. 



Epist. XV. 3. Est omnino Priscus dubiae sanitatis. Satis notabilis est hie locus, 

 quia disputationi , quamvis non maximi momenti , ansam praebuit. Fuerunt soil, arden- 

 tes illi antiquitatis laudatores , qui notam , quam hie injuste a Plinio Frisco Javoleno 

 inustam dicebant , in ipsum retorquerent , eumque Javolenum turpiter calumni^sse con- 

 tenderent. Verum ita locus mihi explicaii posse videtur, ut neque Prisci Javoleni, ne- 

 que Plinii fama ullum inde damnum patiatur. Quum Passienus Paullus antiquis literis 

 et pocsi etiam studeret (f), et versus elegiacos qualescunque componeret: (verba ilia, 

 scribit elegos , videntur aliquam Passieni carminum reprehensionem continere): ad audien- 

 dos illos versus, amicorum , uti moris erat, aliquos et Javolenum etiam Priscum convo- 

 cavit Recitanti autem Paulo , et ita carmen satis tumide incipienti, Prisci jubes? Javo- 

 lenus non nescius Paulum non optimum esse poetam , et vanitatem ejus contundere vo 

 lens, Ego vero, inquit,-ow jubeo: i. e. nolo mihi vitio verti, quasi te ad versus con- 

 ficiendos impulerim. Ad haec verba omnes, quiaderant, cachinnos moverunt ; neque 

 male Prisci illud acerbum de Passieni versibus judicium magni faciebant homines. Nam 

 quamvis non negari posset, euro interdum morbo esse affectum, qui fortasse etiam men- 

 tis facultatibus , ut fieri solet , aliquantum noceret, hlc tamen auimi aegritudine non mi- 

 nuebatur judicii ejus veritas et acumen; nam si recte suis officiis fungi poterat, si poterat 

 Praetoris consilio adsidere, et de jure publice respondere, potuit etiam de versibus vi 

 dere , num boni, an vero mali essent. Hunc sensum puto esse eorum , quae dicuntur in 

 5 3. Non enim intelligendum illud, ridiculum et notabile fuit , quasi Plinius dicat, Ja- 

 volenum ridiculum quid et notd dignum fecisse ; verum quod dixerat salsum , et risu 

 dignum , judiciumque ejus notabile fuit. Quae deinde sequuntur in 4, ironice dicta 

 videntur; Paulus quidem hdc cogitatione se consolahatur , quod interdum Javolenus de- 

 liraret; sed tamen haec qualiscunque mentis aberratio a versuum componendorum ar- 

 dore eum aliquantum deterruit. Extrema vero hujus Epistolae periodus , ironiam perspi- 



cue 



... , .,,,-,, 



( * ) CF, adnotatio ad L. 7. Et>. IX. 2. in Porte I. 



( t ) Scripta etiam est Ep. XXH. Lib. IX. de vahtudine hujns Passieni Paulli. Ibi magnis ef- 

 fercur laudibus. Verutn illis non impedior, quo minus in liac Ep. Plinium Passieni versibus parum 

 per illudere credam. Et fuit hoc Plinii ingenium , ut imraodicis interdum laudibus ainicos efFerrec ; 

 qnod studium etiam nonnulli jam turn reprehendebant. Vid. L. yii, 28. 



