RESPONSIO AD QUAESTIONEM THEOLOGICAM. 83 



ingrata ac nauseam afferunt , ita Laodicensium tepida vivendi ratio , quod ad Jesu doctri- 

 nam attinet, tantopere displicebat, ut eorum mores in proverbium etiam apud nos abie- 

 rint, dicentes: het is een Laodiceer. Hanc ob rem eos evomeret Christus, eos sibi relin 

 queret , neque atnplius admoneret ( I ). 



Vs. 17. "OT/ AsVf/s, on irkcvirto? e'lftt* xx) TriKbovTyxx , xx) cvSevos %pe!xv e%u ' xxt 

 DVK oftx? i on <rv o TKhaiTTupot; , xx) & A;vc? , KXI 7TTco%b? t xx) TO$AS? * xx) yv[tv6s 



Quid dicis : dives sum et di talus sum et nullius rd indigeo ; et nescis te esse miserum , et 

 miserandum , ct pauperem , et caecum , et nudum. 



In Steph. deest on ad illud Trhoiieiss. Alexand. Cod. exhibet pro offievbs simplex 

 ctfov (2). 



Primum.cV/ notat quia, ita ut ad ea respondeant quae bac et sequenti sect, habentur; de 

 altero STI, qui characteristicus Johannis est pleonasmus, vid. ad vs. 8. on plxpuv ex.su; 5. 



on AJyf;?, 071 Trtovrtos tl/ti K. T. A. Laodicenses dicebant, i. e. jactabant divitiis 

 suis , quas possidebanr. De tautologia , quae hie iterum mihi obtiuere videtur in verbis 

 wtofoto? s'lpi , xi irsTrhovTiiKX , xx) ou^svl? xpsiKv s%u , vid. ad vs. 10. Similis exstat 

 locus apud Arrianum ( 3 ) : XA* lyw yhoua-io? sip) , xx} offisvl? xpelx pot isnv. Jesus 

 proponitur loquens de divitiis, opibus terrenis, quas Laodiceni mercaturd , opportuno 

 urbis situ solique fertilitate, corraserant ; hanc ob rem alia bona, licet longe istis caducis 

 praestarent, parvi faciebant, nullam felicitatem cum ea, qua gaudebant, comparari posse 

 putantes. Ita rite mihi omnia cohaerere videntur : homo enim dives facile eo pervenire 

 solet , ut coelestia bona negligat ; quod cum facit , dicitur %>.txpb? , quia eorum mo- 

 mentum ac praestantiam aeque bene perspicit ac Laodiceni religionis Christianae merita, 

 sed simul etiam talis homo est rat.aivupo? , etestvc? x. r. A, (4). Gnosticorum praeterea 

 opinionibus imbuti, generi humano tarn nocuis , quam universe nefariis , jactabant se et in- 

 terna, quam dicebant suam lucem, et scientia et animi probitateprae aliis eminere dicebant. 

 Sed misere fallebantur ! Dominus o Ipeuvuv vs^pov? xx) xxp'Six? penitus eos perspicere di- 

 citur, quum elegantissitra climace xx} ovx oT&st,$ 9 en x. T. /. ad illorum vanam respon- 

 deat gloriationeni TTACUSVOS f;>) x* T. A., eorumque pauperiem et inopiam detegat, atque 



( i ) Conf, Grotias 1. 1. Jam siepivs elegantis Herbert contulimus dicta , praesenim in iis locis , 

 ubi , suis verhis verbor.ini Johaanls sensu:n rite inplicans, lectores secum arripere soler. Nee 

 possum non ad h. 1. referre, quae dicit p. 37 , sq. Hier spricht Amen , der treue Zeuge, der nicht 

 hciicheln Linn , der seine Liebling* scharf fiberweiset ; nicAfs ist ihm widriger , ah lau Tfasser im 

 Maude, ein lanes anfgeblasves Gemuth. Er spricht her, wie er oft zu den Pharhaern sprach : 

 licber, blind , ah fahch:ehend , lieber eiikalt, ah 'lauli:h 



( 2 ) Vid. Mi/liits in notis. C 3 ) Ep. III. C. 7. 



(4) Cf. Wlduhut, p. -a; a. 



L a 



