O R A T I O; ,5 



Hie igitur dicendi finem facere, breviterque salutato Reverendo et ami- 

 cissimo collega successore mei muneris, dimitlere Vos possem, Auditores? 

 et fortasse deberem ; dcfunctus iis , quorum necessitatem decedent! Rector! 

 Regis inponit Edictum. Orationis super alio quolibet argumento habendae 

 facultas dicentis arbitrio disertis Edict! verbis relinquitur. Et hie quidem in 

 ancipiti collocatum me sentio. Nam facultate legis uti praeter necessitatem , 

 ambitiosius ct jactantius possit viderij nee dubito quin plerique Vestrum, 

 Auditores ExoptU tertium ab integro jam ordientem sermonem toto pectore 

 rcformident. Plerique tamen Rectores velustum retinere Solent laudabilem- 

 que orationis addendae morcm, neque verentur ne sic minus verecundi vi- 

 deantur. Nee vestrum nullps esse puto , queis nondum satislcccrim ; qui 

 politicum aliquem sermonem ab ingenio personaque mea postulentj qui hanc, 

 tali coram corona dicendi opportunitalcm , fortasse numquam, vel post quin- 

 decim aut viginli annos sen! tandem rcdituram , me non ita de manu dimis- 

 surum existimcnt; vel si fecerim, timidiuscule egisse, et in iis, quae haul 

 ita multa magnaque jrefercnda milii contigisse dixeram , veluti pracvarican- 

 tem diutius hacsisse, donee dicendi tempus exemcrim sermocinando. 



Initio quidem hujusanni, munerisque mei , temporis itidem brevitate pres- 

 sus, dicendorum mihi partem in aliud, nimirum in hocce tempus seposue- 

 ram; ut instituta comparatione rationis omnis habitusque Imperii Russici 

 Palriacque nostrae docerem , diversa circa doctrinas poliUcas publice propo- 

 nendas et in ipsum rerutn actum deducendas, consilia et instituta, diversis, 

 tarn Principibus, quam nationibus utrisque convenire; nee idco tamen despe- 

 randum esse de bumanitate liberalique erga populos sibi subditos amore 

 Imperatoris ALEXANDRIA ut industriam et artcs , literas et doctrinas, ve- 

 ramquc animorum culturam juvando promovendoque , sic aliqua tandem li- 

 bertate politica dignos aptosque subditos suos, et ita civ i am aliquando 

 nomine dignos redderet. 



6 Miseras Jiomiiwm mentes, o pectora caeca f 

 Qualibus in tenebris vitae , quantisque periclis- 

 Degimus hoc aevi^ quodcumque esll 



Jo- 



