ao A N N O T A T I O. 



hem den schooncn avond zijns levens onder ons deed doorbrengen; en ge- 

 lijk de ondergaande zon nog zachte en kocstcrende stralen verspreidt, dat 

 alzoo ook Leydens Hoogeschool den roem van zijnen naam hcefc mogen 

 dragen, en de vruchten van zijn voortreffelljk onderwijs, en van zijne nooit 

 vermoeide vverkzaamheid , nog zoo vele jaren lang hcefc mogen genieten! 

 Mogt onze Vaderlandsche Kweekschool veel zulke uitmuntende Leeraars in 

 haar midden ontvangen, en hen, in vvicr bezit zij zich verblijden mag, tot 

 zulk een' hoogen en gezegenden ouderdom behouden ; ook daarnit zou het 

 blijken , dat bij voortduring Gods oogen nachf en dag over haar open WA- 

 ren." [2 Chron. VI. acv*. ] 



Ibid. CLARISSIUS ] Leerrede na de viering van het i$o}arlg bestaan , en bij de opening 

 van het zesde halve eeuwperk der Hoogeschool te L&yden , naar Nehem. II. ao , 

 d. \^Febr. 1825, pag. 33 35. Dit was nog onlangs uw zalig voorregt; 

 voortreffelijke Grijsaard (*), thans reeds verheerlijkte Onsterfelijke , die 

 aan onze feestvreugd , waaraan gij anders nog met een jeugdig hartzoudtheb- 

 ben deel genomen , outrukt werd om in te gaan in de oneindig heerlijker 

 vreugde uwes Heeren ! Ja , Gij hadt het reeds vroeg geleerd , Gij hadt 

 het in stille nederiglieid , zonder ophef of praalvertooning, uvv leven lang 

 M betoond , wat het zij , zich op te maken en te bouwen in het geloof , dat 

 de Heer zelf het zal doen gelukken. Uw wandel predikte op het welspre- 

 kendste, datniemand van ons zich zelven leven, niemand zich zelven sterven 

 mag. Uw leven was Christus: zou uw sterven u geen gewin geweest zijn? 

 Ja , duizendvoudig gewin ; op den versten afstand uwe hoop en verwachting 

 M overtreffcnde. Gij , goede en getrouwe dienstknecht ! weet nu reeds bij be- 

 vinding, wat ons nog raadselachtig en duister , maar toch het voorwerp 

 onzes geloofs is. Toen het aardsche huis uwes tabernakels verbroken werd , 

 vondt gij het gebouw bij God , niet met handen geoiaakt , maar eeuwig in den 

 hemel. Wij , nu nog achtergebleven , staren op uw voorbeeld, o Gij, die 

 w .als mensch en Christen, als vader en leeraar, als ambtenaar en huisgenoot, 

 als letteroefenaar en lid der gezellige zamenleving , altijd even achtenswaar- 

 dig als beminnelijk waart ! wij staren op uw voorbeeld met weemoedigen 

 wellu&t : och ! dat wij het konden navolgen ! Zoo zou ook ons einde zijn % 

 gelijk het uwe ! . . . . 



Gij vergeeft mijncr vriendscliap , myner hartelijke dankbaarheid voor de 



ge- 



(*) ^MEINAKDUS TYDEMAK, overlcden den I Febr. d. j. in den gezegenden ouderdom van 84 

 jaren, bij het voile gebruik zijiver verraogens , ea in de ongeschokte hoop der eeuwige- zalighei J.'* 



