la J. J. L. v A N D E R B R U G G II E N 



janus Cons ules fecerat, nerope enim, inquit, hi sunt, quos Senatus, quum pubficis 

 sumtibus minuendis, optimum quemque praeficeret, elegic et quidem primes." Res 

 etiam ulterius explicatur loco Xiphilini c Dione L. LX7HI. p. 770, quo docemur, 

 auctore Nerva sumtos publicos , quantum fieri posset , deminutos fuisse. 



Ep. IX. 2. Meo judicio pervenit ad jus Tribunatus petendi , quern nisi obtinet in 

 Stnatu , vereor ne decepisse Caesar em -yidear Tenendae sunt ad h. 1. mutationes hi 

 inagistratuum creatioiie, ab Imperatoribus sensim introductae. Quum enim J. Caesar,, 

 exceptis Coss. , jus creationis reliquorum magistratuum cum populo partitus esset, Au- 

 gustus quidem antiquum jus quodammodo revocavit, sed Tiberius ulterius processit, et 

 vincula a Caesare primum plebi injici coepta, arctius etiam constrinxit. Comitiorum 

 enim vim prorsus ipsi ademit, et e catnpo ad Senatum transtulit (Tacit, dnnalt 7. 

 15 ). Itaque , ab eo inde tempore , in creandis magistratibus hie ritus observabatur , ut 

 qui ad honorem aliquem peryenire cuperent, prius a Principe tamquam candidati de- 

 signarentur (*)t 



Turn in Senatu de iis sufFragia ferebantur. Licentia autem creandi, quos Senatus 

 vellet, pro vario Principutn ingenio, aut major aut minor fuit; eadern ratione etiam. 

 ambitus usus , et abusus , vel viguit , vel non neccssarius fuit. Quum igitur post Ti- 

 berii tempora , de comitiis inagistratuum sermo est , semper illud intelligendum de co- 

 mitiis in Senatu habitis , nisi quod propter solam formam , et ad decipiendam plebem , ea 

 etiam comitia habebat , in .quibus tainen non nisi solennitates quaedam et ritus anti- 

 qui celebrabantur. 



Ep. 



() Heusingerus, qui in adnotatfone ad h. I. legendum censet, meo sufragio praevenit ad jus 

 Tribunatus petendi, dicit illud jus non quidem impetrandum fuisse ab Imperatore, sed veniam 

 fuisse obtinendam Principis , ante altos petendi , atque sic lectionem praevenit tuetur. Verum du- 

 bito , an recte haec dicta sint ; nullum enim erat jus , quo inter multos , qui Tribunatui pecendo 

 pares erant, alius alium Principis favore praeveniret. Verum, retenta lectione meo judicio et per- 

 venit, ita locus explicandus vkkcur. A tempore inda Augustr observatum fuisse videtur, ne quis 

 Tribunus pleb. crearetur, nisi qui esset Vir Senatorius. Quod apparec e loco Suet, in /iugusto 

 lo. Ubi narrat, eum in locum Tribuni pleb. demortui candidatum se ostendisse, quamvis patricitts 

 ace dum Senator esset. Idem tradit, Augustum , si deusscnt candidati Senatores , ex Equitibus 

 etiam Romanis Tribunes pleb. creasse. e. 40. ibid. Nulli igitur Tribunatura pleb. petere potuisse 

 videntur, nisi qui essent Senatorii Ordinis; quod prndentcr observatum ab Imperatoribus, ut scil. 

 homines ex ordine omnfa sibi concedere consueto, instanrare vix cogitarent antiquam pocesta- 

 tem Tr'.bnniciam, quae nomine fere tantum adhuc in Tribunis plebis sr.bsistebat. Acque eo sensu 

 Plinius dicit, suo judicio^ Sextura Erucium ad jus Tribunatus petendi pervenisse, quia ipsi latum 

 clavum i. e. dignitatem Senatoriam, et quaesturam, quae adituin dabat in Senatiun, a Caesare iiu- 

 petravit. . 3. It. Epist. Fid. Lipsius Elect. II. I3 



