RESPONSIO AD QUAESTIONEM THEOLOGICAM. 49 



chinationibus, deprecationibus studcret, liquet e a Reg. IX. as. Symbolice itaque 

 haec historia, quam breviter exposuimus, nostro loco est accipienda, simili modo , quo 

 vs. 6 et 14. 



Primis Christianismi temporibus non solum viri munera in ecclesiis gerebant, sed el 

 mulieres docebant , saltern docuisse videntur. Act. XXI. 8, 9. Insequenti tempore , post 

 Apostolorum obitum, mulieres publicis inuneribus fungabantur et nominatim Diaconissae 

 dicebantur. Nostro quidein loco de tali Diaconissa nihil legitur, sed ex eo tamen efficere 

 possumus, inulierem quandam (vid. supra) eamque libidinosam , ac ob morura indolis- 

 que pravitatem , cum antiqua ilia Jesabele comparandam, Tbyatiris fuisse, quae diceret, 

 i. e. dolose simularet (i), se esse propbetissam, ut eo melius consilia sna maligna perse- 

 qui posset. Scilicet volebat idololatriae restitutionem ; ad quod propositum perficiendutn 

 pessuni dari debebat religio Christiana: imbuta Gnosticismo , in ejusque placitis erudita , 

 omnibus voluptatibus lubentcr habenas esse immittendas docebat , idque callide ! quo nitnirum 

 corporis viribus imminuendis , animus eomajores acquirere posset. Nimirum omnes Thya* 

 tirenos Christianos seducere conata est, sed inprimis dolosa sua tetendit retia in Euange- 

 lii doctores, ut, si hosce cepisset, eo facilius omnia sua consilia obtineret (a). 

 Quod autem hanc mulierem ferrent, permitterentque Thyatireni, ut talia edoceret, aegre 

 tulit Ecclesiae Dominus , qui , omnia providens , magna imminere videbat Ecclesiae peri. 

 cula, quam ob piam ac fidelem indolem tantopere amabat. Admonebantur igitpr a Chris- 

 to, ut huic doctrinae sere opponerent, ipsamque Jesabelem istam e coetu ejicerent. 



Vs. ft I. Kxi t$ux UT% %pfoav t "v (tsTavoytrg , x} ou Sstet i&sTXvoijirat ex T% 



Et dedi tilt tempus , ut restpisceret ; et non vult (noluit) resipixerc a scortatione sua. 



Xpovov ^ovvai est spatium et moram concedere (3 ). xi h. 1. vim habet TOU tamen , pro 

 quo saepe occurrit, more Hebraeorum J37 Jer. XVI. 4. Hos. II. 14. (4). Auctori- 

 tate plurimorum et optimorum Codicum post "vx (tirav. legendum est xxl cv Setet x> T. A. 

 quamvis Vitringa aliam lectionem praeferre videatur , nihil vero de ea prodens. Nonnulli 

 kgunt pro 6e-tei , fsQ&ytrivt Sed in Apocalypsi praesens frequenter pro perfecto adhibetur. 



(terxvos'tv est sententiam, mentem mutare^ v. c. ex TOVTOU $y iivxyxit$ifuttt psTavoeTv (5). 

 fterevotiffM o $$j{to<; (6). In N. T. adhibetur de iis , qui ab idololatria ad Christi religio- 

 nem , et a vitiositate ad virtu cem redeunt. Matt. II. a. PSTXVOMTS , %yyiK yap $ /3<r/- 

 ruv cufKvuv, ibid, IV. 17. Marc. I. 15. ^erxvoaiTS , x\ VHTTSVSTS Iv ry evayyetiy- 



Luc. 



( I ) Vid. de Haas 1. 1. p. 284. 



< 2 ) Vid. de Haas 1. I. v. d. Broek , p. 154. Wtldschut ad h. I. 

 (3) Wolfius 1. 1. p. 467. (4) Glassius, Phil. S. p. 528. 



Xenophon Cyrop. I. I. 3. (6) Diodor. Sit. XV. 4f. 



G 



