4* A. C. v AN E L D I K T H 1 E M E 





yovrxv praeferenda videtur: f, quia nova veluti periodo de Jesabele loqui videttir auctor 

 ac majorem vim habet, tt, quia baud aliena est a Johannis scribendi genere, in bisc 

 cpistolis obvio ( I ). 



AA' ix,u KXTX <rov. vid. vs. 4. Prouti in Ephesinis, ita etiam in Thyatirenis , grave 

 quoddam erat virium, quod in eccleslam irrepserat. 



d$ie~? pro &Qys varias habet significationcs : sinas , permittas, patiarh , uti Matt. XIII. 

 30. &$Te ffvvxv%xv<r8x! ctpQorspx (scil. fy^xvix et xx\bv a-trippa) et Job. Xt. 48. exv x$u* 

 (ASV xMv OVTU, v&vTfs irirrsucuffiv sis Mv. Respondet Hcbraeorum ft*3n a Sam. 

 XVI. ii. item Exod. XXXII. 10. ubi LXX Interpr. habent ixrov ps. 



$ kcyourx txvr/iv est casus rectus pro obliquo, Johanni perquam familiaris. Conf. vs. 

 c. 9. et alibi. UpcQyTis notat mulierem, quae divino numine afflata, futura praedicit, 

 Sic in versione Alexandrina legitur pro nN'HU a Reg. XXII. 14. de prophetissa Hulda. 

 Conf. aChron. XXXIV. 22. Jes. VIII. 3. 



Khxvxu h. 1. metaphorice notat: a veritate seduco, in errorem induco, fallo. Joh. VII. 

 I a. AA; -KKKvcf. TSV c%}.ov, ibid. vs. 47. I Joh. I. 8. sKUToits 7rhavx[tfV> II. a6. irep} ruv 

 pxi;. ibid. III. 7. Apoc. XIII. 14, XVIII. 23. XX. 20. Moschus (a) xfr 

 xhxtovTX , <puhx<T<rso [ty ye irhxvfoy, Arrtanus (3) Sirov wres xvSpuTroi 7t>,Kvw(4,s6* 



rov? f^ctcy? SauAau?. Sum ii, quos Christus Euangelii doctores et Ecclesiae rectores 

 constituent , uti Col. IV. la. a Tim. II. 24. Apoc. I. I. Hoc nomine gaudebant Apos- 

 toli, quod ut gererent , omnia Silo minora habuerunt. Ita in nonnullis epistolis Paulinis 

 legimus, Apostolum salutera dare ecclesiis , tamquam SsuAav rev %PI<TTOU. Philip. I. j. 

 Rom. I. I. Tit. I, I. conf. Jacob. I. i.t ita etiam Prophctae, Apoc. X. 7. XI. 18. XV. 3. 

 3syAo; 5fcw, roinistri dei, i. e. divinae voluntatis nuncupantur. Eodem sensu in V. T.- 

 formula rTill* ^DS^ baud raro usurpatur de Mose Exod. XIV. 31. Num. XII. 7. Jos. 

 I. j. de Josua. Judd. II. 8. (4). 



Imago, quae hac sectione cxponitur, desutnta videtur ex historia Jesabelis, Hbidino- 

 sae filiae Ethbaalis, regis Sidoniae , quam Achab , crudelis Israelitarum rex, uxorem 

 duxerat. iReg. XVI. 31. Haec libidinosis moribus imbuta, detestando ducebatur aninji 

 itnpetu, veram Jehovae religioncm evertendi et idololatriatn promovendi. Quod ut con- 

 scqueretur , omnibus operam dedit artificiis : sed imprimis saeviit in prophms , 

 quos necari jussit i Reg. XVIII. 13. Ita rem eo perduxit, ut Israelitae diu haesitarent, 

 utrumjehova, anveroBaal, quam Jesabel profitebatur , verus esset Deus. Vid. XVill. ar 

 Earn ipsarn fuisse prophetissam , vel saltern mulierem, quae nefandis artibus, v. c. ma- 



cbi- 



C i ) Vid. infra Part. II, Cap. II. J 6. ( a ) Idyll. I. 25. 



3) Dissert. Epicc. II. cap. 7. 



(4.) Couf. Vriemoet Annot. ad dicta classics V. T. Tom. I. p. 99. Tom. It. p. 165. 



