j* A. C. VAN ELDIK THIEME 



sio, quam supra in hoc versu probabilem monuimus, non obtinet , si articulum as e pos- 

 trema syllaba praecedentis TTHTTOS hue irrepsisse ponamus; nullo enim supplemento iudi- 

 get contexta oratio , I (tJcprui; ceirixTMq Repetitio ilia emu o O-XTKI/X; xxroixe? est 

 tautologia , quali Johannes saepe utitur. 



Vs. I4t 'AAA* l%a XKTX ffiu i>.ly t UTI e%ft<; Ixs7 xpxrovvrx? rnv ^i^x^v fixhxxp, If 

 TU (Sxt.ax @xh(7v vxxvSxtov ivuTTtov TKV v'lSv irpxy), , Qxytiv f'i$ahc$vTa xxt 



Scd habeo contra te pauca ; quod habeas Ulic , qul teneant doctrlnam Balad ni , qui do* 

 eebat Balacum objicero sc and alum ft His Israelis , tit cderent ea , quac idolis era fit mac tat a , 

 ct scortareniuft 



AA' H%u XXTX you. vid. vs. 4. fatyx in epistola ad Ephesinos non legitur, unde liquet 

 inter eos idololatriam et Nicolai'tarum doctrinam magis viguisse , quam apud Pergamenos. 



ftSxfxe. Pro quo alii legunt t*$/5#f : pro ry alii ray , quia "Stixtrxeiv apud Classicos 

 semper construitur cum accusaiivo cum rei , turn personae : "Stixvxsiv riva n , htine , do* 

 cere aliqucia allqutd. Griesbachius vero retinuit ry propter vim Hebraism! docere, e. g. 

 Job. XXI. aa. *7D?' 7S^/n> altera autem lectio correction! debetur , monente Bretschnei- 

 dero in voce. Pro fixteTv Codex Alexandrinus exhibet (3x<rt\e7 y ut tesponJeat pronoun* 

 ni rlf : sed si solus variat , parvi admodum , aut nullius est moment! ( i ). 



Homines, qui hoc versu Bileamitarutn nomine notantur, iidem videntur ac Nicolaitae, 

 turn nomine , turn re. Balaam est hebrai'ce O$T?i , idem , quod Graecutn Nixohaos , 

 victor pofuli , compositum ex y?2 et 3Jf. Respicitur autem ad historian! , quae Num. 

 XXII. sqq. legitur. Quum Israclitae , Mose duce, Aegyptum relinquentes, ad Moabita- 

 rum ditionem venissent , quae in finibus est Canaaniticae regionis , Balaacus , Moabitarum 

 rex, veniam iis dare noluit, suum ingrediendi regnum. Sed cum minor ess^t viribus, nee 

 bono cum successu Mosi sese opponere potuisset , ad Bileamum confugit, famosum augu- 

 rem vel potius pracstigiatorem , filium Beoris , e Mesopotamia oriundum, eum flagitans, 

 ut Israelitas diris devoreret, quum persuasum sibi haberet, oninia eventura fore, quae- 

 cunque iis imprccaretur liileamus. Ilic quum primuoi recusasset , admonitus ipsius Dei 

 verbis, divinisque Angeli, a Deo missi, visis, tandem regi consilium dedit, ut ad ludos 

 populares invica-ret Israelitas, qui maxima cum impudicida et libiclinc in Idolorum culta 

 celebrari sokbant, illumque admonuit, ut rem eo pcrducere conaretur , ut Israelitae a 

 ^floab'itarum uxoribus et filiabus ad omuia pellicerentur nefanda Couf. Deut. XXHI. 4. 

 Jos. XXIV. 9 . 



ry,v $i"Sx%>iv. K. r. A,. Sunt igitur addict! doctrinae Bileamiticae. Lan> 

 vertit ^x^t exemplum , metuens , ne forte quis opinaretur, h. 1. doctrinam, 

 ,. c. systems quoddam , esse intelligendam ; mihi vero, nisi tantummodo hacc vox niroii 



pre- 



Ci) Vk!. Htinrith* ad h. \. p. 153. C 2 ) ' ' ? "5> llS - 



