85 J. J. L. VAN DER. BRUGGHEN 



mercium positus , tamen poterat religione solvi , si solenni sacrorum evocatione , Dei ( * ) 

 numen in alium locum transferretur. Flinius autem , cum Nicomediae transferri dcberet 

 aedes Magnae Matris , vetustate ruinis collapsa , rogavit , num quae in dedicatione lex 

 Teniplo scripta esset, et quid de sacrorum evocatione praescriberet. Quum vero alio 

 modo dedicationem ibi fieri solere audivisset, et nullam legem essc dictam, metuit ne 

 templum teniere transferendo , religio violaretur , qu& de re Imperatorem bflc Epist. con- 

 suluit. Rescripsit is, ne aedem Magnae Matris in alium locum transferre vereretur; 

 nihil enhn mirum accidere deb ere , quod lex nulla dedicationis reperta fuisset, quando- 

 quidcm solum peregrinum non dedicationis capax etsct, quae ficrct Romano jure. Quod 

 non ita intelligendum , quasi in peregrinis civitatibus locus non sacer fieri posse existi- 

 maretur, atque igitur, salvA religione, impime violari; verum dedicatio erat solennitas 

 exiuiie Romana, et quae tantummodo in Italiae solo celebrari poterat: quum igitur in 

 eo Templum dedicatum esset, illud non sine evocatione sacrorum, secundum dedicationis 

 kgem , poterat religione liberari: in solo vero peregrine, tuto etiam sine evocatione, sa- 

 cra ex uno loco in alterum transferri poterant. 



Epist. LXII. i. Nee inveniuntur qui vclint debere rcipubjicae , pracserlim duode- 

 iiis assibus , quariti a privatis muttiantur. Gravis ad hunc locum agitatur controversia in- 

 ter interpretes: lectio ilia duodenis assibus retincri non posse videtur, quia non duodenis 

 assibus, sed duodenis unciis computabatur annua usura, quum singulis mensibus , una 

 uncia, centesima pars sortis solveretur. Hae 12 unciae (12 pro centum) efficiebant as 

 wuraritim. (vid. Niebuhr in Hist. Rom. T. II. p. 431439.) Quare delendum omni- 

 no videtur illud duodenis , pro quo Salmasius de modo ustirarum 11. p. 269. et Gro- 

 novius , de centesimis usuris , et asse usurario , 61 , etiam reposuerunt Usuris , quod eo. 

 dem fere redit. Ernesti totum illud duodenis assibus ejiciendum censuit: atque sic ta- 

 men illud, unciis erit intelligendum. Nam eo foenore privati mutuari poterant. (Tacit, 

 dnnal. VI. 16 ). Caeterum a republican unciario foenore homines mutuari nolebant, 

 quia fortasse ipsi strictius tempore statute erat solvendum , et in securitatem debiti ma- 

 jor cautio praestanda. 



S a. Et si ne sic qutdem caveant* Hinc apparet , quam onerosum fuerit Decurionum 

 munus, ut quod cives facere nollent, id ipsos cogere vellet Plinius. Alioquin iis pe- 

 cuniam reipublicae tractare, conduccre quaedam , aut vectigalia ejus exercere, prohibitum 

 erat. /. 4 et 6 a. ff. de decurion. et filiis ear. Verum appavuit rurstis in rescripto 

 Trajani singularis ejus hurnanitas. Usuras enim minui maluit, quam ad pecimiam mu- 

 tuam accipiendam invites decuriones compelli : quod noa ex justititt sui ternporis fore 

 scribit. 



Epist. 



C* ) L. g. $ 2. f. de rer. divh. et qualifale* 



. 



