80 J. J. L. VAN DER BRUGGHEN 



tit, sed iis qui diversft conditione utebantur , civitatem peregrinis , jus Quiritium veto 

 libenis , qui non triplici illd conditione tnanumissi essent, qua fiebant cives Romani pie- 

 inssiaio jure. Gaj. I 17, >Quum autem civitatem peregrinis peteret, non necesse crat 

 etiam addere jus Quiritium ; ilia enim omnia civitatis Roinanae jura itaque jus Quiritium 

 cxniiprehendebat. Iis vero , qui Latini Juniani facti erant, non civitas dari poterat, quam 

 jam aliqua ex parte adepti erant minus solenni manutnissione : verum hoc iis dare pote- 

 rat, quod eorum condition'! adhuc dee'rat, scil. jus Quiritium , atque illud in eo inprimis 

 eernebaiur , ut possent civium Romanorum jure testamenta facere , ex testamento alieno 

 capere , eoque tutores dari. Gaj. /. S 23. Nam haec non competebant Latinis Junianis. 

 Quod si vero statuamus , jus Quiritium a .civi-tatis jure diversum fuisse , mediam condi 

 tionem nobis fingere debemus eoruoi, qui neque Latiui Juniani, neque jure Quiritium ci- 

 ves essent. At nusquam ejtismodi conditionis mentio fit , imo expresse semper jus Qui- 

 ritium adepti dicuntur , qui cives Romani facti sunt. Sic apud Gaj. I. 28. modi enu- 

 mcrantur, quibus Latiui ad civitatem Romanam ferveniunt , (dpsius Gaji verbis utor}. 

 Inter illos modoe etiam 33. Tecensetur, si quis Latinus aedificio non minus quam. 

 partein semissariam patrimonii sui impendent. Is autem jus Quiritium consequi dicitur; 

 sic Ulpian. Regular. I. 3. recenset octo modos , quibus Latini jus Quiritium con- 

 sequuntur , ( quorum primus est , beneficium principale , quod ad hanc Ep. notari mere- 

 tur): in S 4. autem iterations, inquit , fit civis Romaaus , etc. Unde satis apparet, 

 idem prorsus fuisse jus civitatis et jue Quiritium, et ubi distinguuntur haec vocabula, 

 cnicum discrimen quaerendum esse in divers! conditione peregrinorum , qui nulluni ad- 

 huc juris vestigium , et libertorum Latinorum, qui aliquam civitatis Romanae imaginem 

 jam adepti sunt. Neque obstat haec explicatio Cl. Savignii doctrinae de civibus op- 

 timo jure et non -optimo jure , qui ostendit jus civitatis partim ad jus privatum , partim 

 ad jus publicum pertinuisse : hujus fuisse jus suffragiorum in comitiis et jus honorum 

 capiendorum, et qui illud habebant, cives fuisse optimo jure. Vid. Cl. von Savigny in 

 Dissert, de ortu et progreau Latinor, feciiliarem conditionem eflicientium in civit* Rom. 

 BeroU 1816. 



Nam hand dubie illud discrimen in jure Quiritium non positum est. Itaque potuerunt 

 v. c. , omines qui cives Romani fiebant ,*sive Latini, sive peregrini, illud habuisse, et 

 honorum aditum suffragiaque in Campo iis solum patuisse , qui Romani cives nati et edu- 

 x:ati essent. 



Epist. VI. $ a. Rogo ergo ita ut sint in patria potestate. Explicanda sunt haec 

 e loco Gaj. Comment. I. 93. ubi docemur, liberos peregrini civitate Romana donati , 

 si'sceptos antequam civis fieret , non aliter in patrid potestate fuisse, nisi specialiter Im- 

 peratorii> favore in earn redact! essent , si causa" cognita illud liberis utile esse existimas- 

 .set , <inod jus antea jam receptum , ut vel ex hoc loco apparet , Edicto confirinavit Imp. 



lia- 



