COMMENTATIO AD QUAESTIONEM JURIDICAM. 75 



Jegat. Satis graviter igitur sine Praefecto praetorio in relegatum ilium reducem animad- 

 vcrtere potuisse videtur. Sed ratio fortasse quaerenda est in sum ma auctoritate Praefec* 

 torum praetodi , qui soli Principis personam referre poterant , et ejus vices sustinere 1. 

 un. $ i. ff. de offi. Praef. praet. 1. i. Cod. de vicar.: a quorum sententid prorsus ap- 

 pcllari non poterat /. un. ff. cit.: qui etiam alia privikgia habebant, quae entimerantur 

 in I. un. Cod. de sent, praef. pract. 1. 2, Cod. de sent, ex peric. recit. : imo auctoritatem 

 aliquam in omnes provinciarum Praesides 1. 38. Cod. de dccurionib. et Cujac. in Parat. 

 'ad Tit, ff, de ojjl. Praef. praet. Trajanus igitur fortasse voluit, ut de graviori hominis 

 illius delicto accaratior et severior cognitio haberetur, et si reus deprehendefetur , de- 

 portaretur, quam solam poenam Praesides dicere non poterant: quia ultimum non qui- 

 dem supplicium meritus erat, graviorem tamen simplici relegatione poenam. 



Epist. LXVI. i. Flavius Archippus vacatior.em pstere coepit ut philosophus. Ergo 

 jam tempore Plinii a muneribus civilibus vacatio concessa erat philosophis , quod con- 

 stitutione primum confirmasse videtur D. Pius 1. 6. 7 , 8. ff. de excusat. 



% 3. Recitata est senientia damnalus in meiallum t Nam qui ex lege Cornelia testa- 

 mentaria falsi condemnati erant, si honestiores essent, in insulatn deponabantur , hu 

 mlliores in metallum damnabantur, aut crucis suppliclo afficiebantur. Paulas Recept. 

 Sent. V. 35. i. 



Eod. Ille nihil proferebat quo restitutum se doccrei. Etenim etiam servi poenae facti 

 damnatione in metallum poterant indulgcntil Principis restitui. Paitlus Recept. Sent. 17. 

 8. 24. Caeterum notabiles sunt haec Epist. et seq. ad causam Archippi pertinentes. 

 Edictum Nervae civium amorem et summam ingenii lenitatem spirat. Mitis et humanis- 

 sima indoles optimi Imperatoris Trajani declaratur ejus rescripto de eadem causd in 

 Ep. 68. in qua suae naturae accommodadus esse dicit, benignam sententiam tueri, 

 quam duriorem quae fortasse vera sit. 



Epist. LXXXIII. Exponitur hdc Epist. quaestio ad jus publicum Bithynorum perti- 

 nens. Cn. Pompejus M. quum Mithridate devicto , ejus regnum in Romanam ditionem 

 icdegisset, modum quo variae regiones regerentur , ut fieri alioquin solebat SCto, lege 

 facta ordinavit. Sic etiam Bithyniae legem scripsit , qud ejus regiminis forma defi- 

 niebatur. Qtiemadmodum autem municipia plerumque ed utebantur reipublicae con- 

 stitutione, quae ad imag'mem ipsius Romanae erat accommodatae ut haberent suos 

 Duumviros pro Consulibus, suum Senatum Decurionum , suos Censores, Praetores, 

 Aediles, imo Tribunes plebis: vid. Hein. Antiq. Appendix I, 5. 123. et annot. ad 

 Ep. III. h. L Sic Pompejus omnem provinciam Bithyniam simili ratione ordina- 

 visse videtur , ot unaquaeque civitas haberet Senatum , in quern legebantur a Censoribus , 

 ut Romae etiam tnoris erat, turn privati, turn qui minores magistratus gesserant. Ei- 

 dem vero lege iis tantum officio publico fungi, aut in Senatum legi posse dabatur, qui 

 on minoies essent annis 30. Poswa vero venit Caesaris Augusti edictum, quo cautum, 



K 2 



