RESPONSIO AD QUAESTIONEM THEOLOGICAM . 93 



IV. 4. V. 4. Mxprvg III. 14. Conf. Job. III. li.a?. "Eztiv vid. supra Part. I. $. I. 

 ad vs. 3. 



5. Similitude opinionum, quae omnibus ejus intercedit libellis , item harum epistola- 

 rum aiiSsvTitnv propugnat. Qualis v. c. haec est: quaecunque Jesus cognoverit, aut egerit r 

 aut habuerit , antea a Patre accepit: Apoc. II, 27. III. ai. Conf. Joh. V. 19. aa. X. 18. 

 XVII. 7. 8. Fideles, quique pie secuti fuerint hac in terra Dominum , aliquando eadem 

 fruentur felicitate, eodemque jure, quo ipse Christus, Apoc. II. a6. III. ai. Conf. Joh. 



J T Q^^^^^^KV^^^I 



XII. 26. XII. 3 3. XIV. a. XVII. 24. 



Ubique apud Johannem Jesus occurrit, tamquam is, qui insignt humanae indolis.cog- 

 nitione gaudet. Apoc. 11.2.9. 13. 18. III. i. 8. 15. Conf. Joh. I. 47. 48. 11.24. IV. r 9. 

 XVI. 30. XXI. 17. In Euangelio et Apocalyptkis epistolis indoles eorum, qui revera 

 Christum profitentur, probatur constantia sincera , quae nullis mails, nulla tentatione 

 abduci se patiatur, quae nulli pugnae succumbat, sed semper victrix evadat. Apoc. II. 2. 

 3. 4. 10. 13. 19. 25. III. 8. jo. Conf. Joh. III. 36. V. 24. VIII. za. 31. 51. X. 37. XII. 

 26. 48. XIII. 35. XIV. 15. 33. XV. 4. (O- 



Hujus autem convenientiae , quae septem Apocalypseos epistolas inter ac cetera scripta 

 Johannea deprehenditur , causa in eo est quaerenda, quod Apostolus fidelis fuerit Jesu" 

 interpres, cum in his epistolis, turn in Euangelio: itaque apparet Jn titroque Chdsti 

 fere oratio, quam descripsit, et ad quam suum stylum accommodavit Johannes. 



Sunt praeterea , qui propterea Apocalypsin , septemque ejus epistolas , a Johanne pro- 

 fectas negenl , quod tanta intercedat doctrinae , styli , figurarum , opinionum diversitas , 

 quae omnia minime Johannis indoli congruere videutur. Haec vero singula ita refelle- 

 runt interpretes (a), ut plura de iis referre , tnei esse non putem : quin imo ita iJlae du- 

 bitationes sunt solutae, ut potius Apocalypseos, epistolarumque aMsvTia? argumenn 

 esse videantur, haberique possint. In nostram rem addimus, earn Hebrai'smorum fre- 

 quen'iam in Apocalypsi obviorum , earumque duriorum dicuonum caucam ia eo esse 

 quaerendam , quod Apostolus lv irvsupxTtt i. e. pneumatice vel in ecstasi audierit, quae 

 continuo lingua Graeca erant describenda, eoque difficiliori, quo certuis videtur, Jo- 

 hannem omnia audiisse sermone Hebraeo vel Arameo, quo Jesum , dum viveret, usuin 

 fuisse cognitum est omnibus; quod si verum est, quis tandem mirabitur, sermonem Jo- 

 hannis omnem induisse Hebraeorum formam ac habitum? Accedit quodjahannis animus, 

 rerum coelestium ac dilectissimi Domini plenus , minime tune temporis ita compositus 

 fuisse potuerit, ut verborum juncturam , accuratam positionem, et linguae puritatem , ad 

 Grammatkorum leges exaciam, curaret. Addunt alii aetatem juvenilein, quae nondum as- 





( i ) Vid. Sehuhe, Schrifsteller. Cliaracc. und Wetth , u. s. vr. neue ausgabe, p. 296317. 

 (a) Conf. omnino Hartwigius 1. 1. 1. I. p. 213 sqq. Eichkornius, Einleitung r L II. p. 465 

 504. Storrim , Neue Apol. 370 sqq. ec Donker Curtiut 1. 1. 



M 3 



