96 .MA:*OOl03HHX*/[ir.E L D 1 K T H 1 E M E 



yerlegisse deprehendatur , inprimis Ezechielis et Jesa'iae libros, e quo studio apta illi 

 -euata est opportimitas , ut res adeo sublimes, quales Johannes depingit, sublimi iisque 

 couseotaneo sermone depingere posset. Evolvas, lector, veterum illorum Jehovae in- 

 terpretum voluinina, e quibus profluit fons, quo Vatum labra, tamquam Pieriis aquis, 

 irrigentur. Prouti pictor hie illic sues circumspargere solet colores, pulchri venustique 

 sensu a natura imbutus, illo ductus, nullisque regulis, quaeartes claustris suis premunt, 

 obstrictus, eos ordinarevidetur, ut concinnam ipseadmiraridebeas harmoniam , mutuamque 

 concordiam : ita ct Johannem deprehendes , phantasiae suae indulgentem , aptissimaque ar- 

 ripientem Veterum verba, atque elegantissime ea disponentem (i). 



Quarta, quae denique accedit , causa, scd, uti supra jam dictum est, nimis imerpretum 

 conjecturis, baud adeo firrais, nititur, quam ut earn niultum valere dicamus, in Johan- 

 nis versatur juvenili aetate, quae talem sublimitatem non solum permittit, sed vel exi 

 git, et senilem , languidum , frigidmn sermonem edit ac fugit. Si enim verum est, 

 qnodajunt, Johannem aetate fere juvenili, vel potius ea, quae viriles sensus fovere ac 

 alere baud negat, sed si mil 1 juvenilem ardorcm nondum aufugit, in Patmon esse demis- 

 si'.ni, quid minim nobis videbitur, Apostolum, tarn facile externis rebus correptum, 

 scripsisse serrrone , quotidianum baud referente (2)? 



Nee din q'.iaerendum est nobis , ubinam in septem epistolis lateant ilia sublimitatis speci- 

 mina. Inspicias, quaeso ! singulas: singulae praeclara tibi exhibebunt loca: in singulis 

 deprebendes scriptorem poetico quasi furore abreptum , qui non de eiriaxtSTry loquatur f ad 

 quern sua scripta mittat, sed de ay/sly * Dei Jesnque legato , inter homines constitute ; 

 qiri Christum dicat non f%ovTx,> sed KP&TOVVTX rob? fora KVTSPKI;: deprehendes scriptorem, 

 cujus sermonis sublimitas in co est perspicita , ut et verba electiora^ et sententtae graves , at- 

 qt/e acufae, et figurae denique, afectibus ciendis idoneae* frequentia adhibeantur ( 3 ). 

 Non tantum enim Ephesini (pspovtrtv omnia ilia mala, sed @X<TTX%OU<;I grave illud onus, 

 quod a malevolis impositum iis queritur Johannes. Exquisita arte ab eo composita 

 csse videntur verba , quibus reprehendat vel laudet Christianorum singulos naevos aut vir- 

 tutes ; sed horrenda majestate venturus esse dicitur Jesus, vel celeritate armatus ut can- 

 delabrum removeat, vel gladio ancipite, ut deleat scortatores, vel oculis, flammarum 

 instar fulgentibus , quibus renes et corda perspiciat mortalium. Quis porro non 

 animadvertit Johannis sublime ingenium, ubi Jesum , Dei filium , victorem ilium supre- 

 nuim, venturum esse praedicit, facturumque, ut Judaei, quorum vitia hunc iis dene- 

 gaot titulum , ad Christianorum pedes , supplicum instar , procumbant et profiteantur , 



quan- 



(i) Vemiste hac de re egit Etc hhornim , Einleit. II p. 585. 



(a) Vid. Langius, Vol. III. p. 217. et Danker Curtius, p. 162. qui viri Doctiss. verba citnr. 



(3) Ita magnifici vel sublimis sermonis lineas ducit Ileineccius in opere : Fundamenca styli cul. 



tioris, Lipsiae 1761. p. 188. 



