RESPONSIO AD QUAEST10NEM THEOLQGICAM. 97 



quanto amore Jesus suos prosequi soleat? Quis, quaeso, Johannetn sublimem dicere 

 neget , ubi coelum repraesentat , tamquam locum , omnia continentem , quae pulchri 

 venustique sensus excogitare potucrit , Novam Hierosolymam ? 



$ . 



Scriptionis simplicitas. 



Hujus generis documenta nobis praebent illae formulae , in quibus duae dictiones con- 

 junguntur, licet eandem rem iudicantes, quarum apud Hebraeos magna est frequen- 

 tia (i). Tales dictiones, aGrammaticis parallelisinos poeticos dictas , a Johanne in septem 

 epistolis usurpatas esse, probant quae leguntur cap. II. 5. ubi (MYJUQVI- uf iv , itsr&votlv , et 

 TX irpurx Ip-yx 7roie7v idem fere exprimunt. Ejusmodi formulae item inveniuntur cap. II. 13. 

 xx] xpxnig TO ovopx ftou , xx} OVK H^va ryv K'KTTIV (t,ou. III. 17. irMiva-iof elfit xtt} ITS' 

 ir>.ovrqK , xxi oudevbs %pe!av ly_a 



Item in oculos iiiihi occurrit frequens usus particulae KXI , quern nescio utrum ad 

 simplicity tern an vero ad suavitatem referam. Inprimis cap. II. 9. 3. 9. 13. 20. III. 17. 

 quocum conferri mtretur elcgans et suavis locus, qui apud t^ondelium exstat (a), 



Die zorght , en waeckt , en slaeft , en phcgt , en zwoegt , en zweet* 



Nee minus ilia simplicitas perspicua est in phrasi: AA' f%w xxrk you oriyx, cap. II. 

 14. conf. 4. 20 quibus verbis , summatn redolentibus simplicitatem , Johannes Jesu tris- 

 titiam optime expressit. Ubi Apostolus loquitur de sublimibus argu.nentis, componere 

 ea. solet simplicissinio sermone, ita, ut perspicue pateat, nullam eum verborum magnifi- 

 centiam quacsivisse, qua lectorum animos percelleret , atque captaret; dicit eniin r!j> vi- 

 KUVTI 5atrw (pxyeJvj ubi felicissiaiam conditionem depingit: TU vixavrt SWTW rov da-rsfx 

 rov irpu'ivtiv, quibus augustissimam sortem in altera vita, a Jesu promissam, indicat. 

 Ncc praetereunda est crebra frequentatio pronominis demonstrativi et personalis cu'ra?, 

 5rif, TOVTO. Conf. Apoc. II. i. 18. 21. 22. III. 5. ao (3): quae simplicitas ne Ho 

 mero quidem ingrata fuit, v. c. 



T/ IAS ffffvdovTix KX} XVTOV $Tpwu<;; i. e. cur me festinantem et ultra currentem in- 



_ 

 sttgas ? 



$ 3. 



Scriptionis perspicuitas. 



Hanc nobis observare licet, non tantum in rebus, quas tractat, verum etiam in ver- 



bis, 



C ' ) Conf. R. Lowth, de Sacra Poesi Hebraeorum prael. XIX. p. 365. cujus verbs refert Donk:r 

 Curtlus , p. 13$, (2) Palamed, vs. i. (3) Vid. Danker Curtius, p. 139. 



N 



