loo A. C. VAN ELDIK THIEME 



T%S yjpvtrviTcc Apoc. HI. 18. Conf. Ezech. XVI. 7. 8. 9. io. Hvoftx 

 IK rijt /3//3ACO TV? &fc Apoc. III. 5. Conf. Exod. XXXII. 32. 33. Ps. LXIX. 29. 

 KpoirxuveTv evuiricv rav yrc'Suv Apoc. III. 9. Conf. Jes. LX. 14. i/thiv tx rou ffrinxrc? 

 Apoc. III. 16. Conf. Zach. XI. 8. <rvi*@ov}.eiieiv yop*<rxi Apoc. 1JI. 18. Conf. Jes. 

 LV. 1 3. xpwrlov trttntfitfthef ix xupfa Apoc. III. 18. Conf. Ps. XIX. 4. et Pro*. 

 III. 13. 14. 



3. Acnigmatica item habentur in septem epistolis dicta , quorum nodus solvi nequit, 

 nisi historia e V. C. cognoscatur. Ejusmodi sunt, quae occurrunt de Nicolaitis Apoc. 

 II. 16. et Bilcamitis ibid. vs. 14. ad quae conferri debent , quae Num. XXXI. 16. sunt 

 exposita; de arbore fitae in Paradiso Dei Apoc. II. 17. Exod. XVI. 33; de Jesabclc 

 Apoc. II. 20. I Reg. XVIII. XIX. et a Reg. IX. 



Si itaque haec oninia sic sese habeant , quibus addi posset , nonnulla haberi , quae ex 

 libns apocryphis Judaei, Christi et Apostolorum aetate viventes, sapiebant, et ad quae 

 respexisse videtur Johannes v. c. eirrx wvivfiaTa Apoc. 111. I. e Tobiae cap. XII. 15. 

 vel arbor vita/is, quali imagine utebantur Judaei in vitae futurae descriptione: quid 

 mirum nobis accideret, Johannem hisce et multis aliis indulgentem, sua verba cornpo- 

 suisse sermone, minime rationem linguae Graecae, qualemcuinque tandem suatn , refe- 

 renti? quod quidem tantum est, ut nonnulli conjecerint Apocalypsin conscriptam fuisse 

 lingua Hebraea , sed postea Graece conversam ( i ) , alii e contrario opiuati sint Bar- 

 barismos et Soloecismos illos repetendos esse e librariorum vitiis. Prima autem con- 

 jectura rejicienda, quod liber, qui aliquid contineat , quod alii linguae sit proprium, 

 minime ilia conscriptus esse dici potest; neque de Apocalypsi valere potest, quippe 

 quod ne minima quidem hujus rei species apud Patres Ecclesiasticos exstat (2). Ne- 

 que altera ilia, qua vitiorum culpa in eos conjiciatur, qui librariorum egerint panes, 

 est admittenda conjectura, cum hi facile talia animadvenissent vitia, neque omnes in 

 errore adeo conspirassent , ut in plurimis iisdem locis eadem plane animadvencreiuur 

 vitia (, 3 ). 



Haec autem durities , de qua agimus , conspicua est in septem epistolis , praesertim 

 in eo , quod nominativus indeclinabilis baud raro in iis occurrat , a summo Grotto stili 

 Johannei character habitus, quod rectis uti so/tat fro obliquis (4), qualis est in promis- 

 sionibus cap. JI. 17. 26. Ill 21. o vixuv Mra aiiTy et o vixuv iroifow O.VTCV'. et ab He- 

 braeis praesertim usurpatur, cum ad ornatum, turn ad majorein vim sermoni adden- 



dam. 



(1) Vid.Michaeiis, 1.1. p. loda, io<54. 



(2) Conf. Cl. Klinkenberg 1. 1. p. cxxxv. 



C 3 ) Hoc conferri meretur Danker Ciirsius 1. 1. p. 13. 

 ( 4 ) let loquitur idem incerpres 1. 1. p. c. 



