i8 J. J. L. TAN DER BRUGGHEN" 



que cognitio Senitus intra legem concluderetur ; aliis vero aequura videbatur, ut mini- 

 me tarn arctis finibus haec cognitio circumscriberetur, sed libere de aliis quoque cri- 

 minibus, quorum Marius accusabatur, quaestio haberetur, ut si vera comperiretur ao- 

 cusatio, rneritas poenas lueret. 



13. Brat igitur perquam onerosum accusare damnatum*. Proprie damnatus non 

 did poterat Marius; nam semet ipsum magis- legis poenae subjecerar. Quare addit in 

 sequentibus Plinius , quern ut premebat atrocuas criminis ,. ita quasi peractae damna- 

 tionis miseratio tuebatur." 



no. Marium repetundarum poenae , quam jam passus esset , censttit rdinquenaum 

 Gravissimus est hie locus, quia probabiliter ex eo conjici potest, quaenam proprie le- 

 gis Juliae repetundarum poena fuit: de qud re inter juris interpretes non certo con- 

 stare videtur. Cujacius v. c. in Paratitlis ad Tit. Cod. ad leg. Jul. repetund. docet, 

 in poena" variatum fuisse , et raodo Crimea repetundarum solA condemnatione in litis 

 aestimationem cum infamiS , modo exsilio esse punitum. Lipsius vero. ad Taciti Annal. 

 XIV. 48, putat, praeter litis aestimationem, poenam etiam fuisse ordinis amissionem. 

 Heineccius in Syntagm. dntiq, ad Instit. IV. 18. 75. graviorem fuisse statutam poenara 

 existimat. Verum ex hoc Plinii loco commode probari posse videtur, non aliam hu- 

 jus legis fuisse poenam , qnam nudam litis aestimationem. Priscus enim in a. dici- 

 tur judiccs petiis.se , scil. ad litem aestimandam. Fronto Catius dein rogavit, ne ultra 

 legem repetundarum qttaereretur ; unde jam apparet, ultra legem puniri debuisse Ma- 

 rium , si , praeter litis aestimationem , aliae poenae de eo exactae fuissent. Turn Sena- 

 tores a parte Frontonis stantes voluerunt, ut cognitio Senatus lege concluderetur: et J. 

 Ferox interim Mario dandos judices censuit, eique dati sunt ;. nam haec sententii prae- 

 valuit : atqui nulla alia Marii poena , antequam extra ordinem in exsilium et mulctam 

 condemnatus fuit, apud Plinium memoratur. Qiuim igitur sententiae loco diceret Pom- 

 pejus , Marium repetundarum poenae, quarn jam passus esset, esse relinquendum : quae- 

 nam alia poena praeter litis aestimationem, ad quam judices dati eraut., intelligi pos- 

 sit, non video. 



Quod vero Lipsius statuit, ordinis amissionem etiam: huic poenae accessisse, quod 

 ex hdc Plinii Epistold probat, non video Marium Senatu motum fuisse. Verum qui- 

 dem est, obstare videri ea , quae dick in la. sed observandum est, eum non Marii 

 eo loco miserum casum deplorare, quod qui modo Senator fuerat, non amplius jam 

 esset, sed quoniatn is , qui modo consularis, modo Septemvif Epulonum stabat , nunc 

 t/eutrum erat. Scil., quia infamia quae condemnationem sequebatur, {Vid. I. in. Cod. 

 de dignit. ) his dignitatibus exutus censebatur. Non etiam adferri debet locus ejusdem 

 Plinii in Epist. 12. h. L. Ubi dicit Cornutum Tertullum censuisse , ut Firminus or- 

 dine moveretur; nam hoc ipsum probat, n.on propriam illam legis fuisse poenam.. 



Ne? 



