COMMENTATIO AD QUAESTIONEM JURIDICAM. 17 



feeritentiam omnes secuti sunt praeter Pompejum, Consulem cum Tertullo designatum , 

 qui Martianum qumquennjl relegatione puniendum , Marium vero relinquendum putavit 

 taulctae septingentorum millium , et repetundarum poenae , quam jam passus erat. ( S 

 19 21). Mario et Martiano vero condemnatis , alia causa supervenit (23) (*). 

 Nam ex tabulis Martiani aliisque indiciis apparebat, Hostilium Firminum, Marci in A- 

 frica legatum , similiter turpi concussionis crimine esse pollutum. Marii enim in vexan- 

 dis Equitibus Romanis adjutor exstiterat: a Martiano pecuuiam ob turpem causam ac 

 ceperat , et unguentarii nomine , magnam pecuniae summam a provincialibus exegerat. 

 Scil. magistratibus provincialibus xeniola quaedam accipere non erat vetitum : vid. tie* 

 gantissima Efist. Severi tt dntenini in L 6. 3. ff. de of. Proc. et leg. Verum Fir- 

 minus munusculorum modum excesserat, et x quo ungaentum quasi sibi compararet, 

 decem millia sestertrum acceperat. De eo quoque quum in senatu relatum esset, 

 exitus illius rei narratur Epist. 12. h. I. 



In senatum igitur introductus, et de accusatione interrogatus, respondit, atque statim 

 sentenrias Consules protulerunt; e quibus Nervae opinio vicit, ut in sortitione provin* 

 ciarum ejus ratio non haberetur contra Cornutum Tertullum , qui simpliciter um 

 ordinc moveri voluerat. His causa ilia nobilis Marii Prisci absoluta est. 



Jam singula accuratius spectare conabimur. 



Ep. XI. a. Marius Prisons omissa defensiont jitdices petiit. Scil. ad aestiman- 

 dum damnum , quod provincialibus intulerat. Hoc enim erat proprium legura repetun- 

 darum consilium , ut provinciales ab exactionibus magistratuum Romanorum indemnes 

 servari possent (t)j quod Marius sponte facere voluit judicibus petitis, ne in graviora 

 sua crimina ulterius inquireretur. 



Excessive Priscum immanitate et saevitia crimina , qullus judkes dari posseiit* Nimi- 

 rum judices illi ad damnum aestimandum tantummodo dabantur. Sin vero graviora cri 

 mina admisisse mini appareret, extraordinaria de eo in senatu cognitio habebatur. 



4. jiliis cognitionem senatus lege conclusam , aliis liberam solutamque dicentibus. 

 Laborant hie interpretes, quaenam significetur Senatus lex. Imo credit Catanaeus, in- 

 telligendam esse legem quandam , qua cautum esset , ne bis de eddem re ageretur. At , 

 . ut recte animadvertit Schaeferus , nodum in scirpo quaerit. Res enim non est adeo diffi 

 cilis : alii Senatores censebant Frontoni concedendum esse , quod petiverat , ut ne ultra 

 repetundarum legem quaereretur, cui jam Marius petendis judicibus satisfecerat : -ita- 



que 



{ * ) Dicit Plinins supercsse adhuc Ari?py<ov non levt : eldem voce liritur in Episc. sequenci 

 init. , de eadera re. Ac frustra earn in Lexicis quaero: vera fortasse esc Gesneri conjectura , Pli- 

 nianum hoc esse deminutivum neutrius generis voc. AT<?py?, quae notac magiscratam, quicuu. 

 que in republica munere quodara fungitur. 



C t ) Cf Cic. in Divinatione contra Caecilium c. 15. 



C 



