COMMENTATIO AD QUAESTIONEM JURIDICAM. 13 



Ep. XI. 9. Itaque Tuccius Cerealis jure Senatorio postulavit, Nimirum illo jure, 

 quo cuivis Senator! , antequam sententiam rogaretur , surgere licebat , et de re quae tracta- 

 batur disserere , quamdiu vellet. Imo saepe hdc licentid utebantur , ut disceptando de 

 rebus a quaestione prorsus alienis, rei proposltae exitum differre conarentur , atque ita 

 dicebantur diem terere dicendo. 



Ep. XI. 19. InjunctA advocatione. Quidam interpretes advocationem hk dici pu- 

 tflrunt pro accusations Verum quidem est Plinium et Taciturn accusdsse. Sed baec ipsa 

 accusatio magis advocatio dici poterat, quia jussi erant ride in causa provincialibus 

 adesse. Caeterum, in causa 1 repetundarum semper, etiam libera republic^ , quum socii 

 aliquem repetundarum reum postulassent , SCto iis pertnittebatur patronum sibi elige- 

 re , aut eodem , causarum patrono uni, vel pluribus, accusationem suscipere injungeba- 

 tur. Videtur interdum haec advocatorum designatio , sortibus fuisse in Senatu peracta , ut 

 nomina causidicorum complurium in urnam conjicerentur, et qui priores extraherentur, 

 accusationem suscipere deberent. Sic in ipsft hac Marii Prisci causd , Plinius , quura a pro- 

 vincialibus ad eum accusandum esset rogatus, et propter muneris gravitatem (erat enim 

 Praefectus aerarii) se excusiisset, censente postea Consule designate, desiderio Senatus 

 non resistendum putavit , et cum aliis nomen suum in urnam conjici passus est. Hujus 

 obsequii rationes exponit Trajano X. 20. 



PARS SECUNDA. 



JUS R E R U M. 



E 



ipist. IV. 5 a Quum yero ego creditor solus extiterim. Poterat enim creditor 

 aliquia hereditarius , reliquis creditoribus debita hereditaria solvere, etiam invito debi- 

 tore. /. 53. /. de solut* et liberat. ; atque ita , quum hi creditores actiones suas ipsi 

 cessissent , solus creditor existebat. Sic Pfinius , quum hereditatis paternae Calvinae 

 devolutae creditor cum multis aliis esset , his , ut eo facilius hereditatem acre alieno 

 gravem adiret , solvit , atque ha solus creditor factus , creditum Calvinae acceptum 

 tulit. 



Ep. XI. 23. Stipulatusque de Martiano, et caet. Cursim hie adnotetur msolitus usus 

 vocis stipulari cum . praepositione de : itaque Gesnertts ad hunc locum opportune citavit 

 /. 37. /. de usufr. Ubi eodem modo dicitur, de te dart stipulatus essem, 



Ep. XVI. Tit quidem confirmati testamento. Plinii igitur tempore jam usu recep- 

 turn erat, quod Papinianus docuit, teste Justiniano S * Iwtit de Codicillis. Codicil- 



B 3 los 



