RESPONSIO AD QUAESTIONEM THEOLOGIGAM. r$ 



emorern nobis ostendent. Hie est ille amor , quo ipse Apostolus , vivente Jesu , non 

 solum flagravit, sed qui et pectus pertentabat suum , quum Jesum illuraque crucifixion 

 et mortuum , in coelum evectum aliis praedicaret. Eodem sensu de amore legitur apud 

 Matth. XXIV. 12. ^vyfoerxi j aya^y rwv ie.ow.uv- Quo amove ut Israelitae constanter et 

 diligenter Deum prosequantur , eos monet Josua XXIII. n. Desumta est formula (hue 

 Cl. Klinkenbergii redeunt verba) de conjugio : primis tetnporibus ardens et nimis fervens 

 conjugum est amor, qui autem , delapso aliquo tempore, magnam prioris praestamiae par- 

 tern remittit, prouti Deus etiam loquitur Jeran. II. 2. Porro historia docet, Ephesinos 

 semper caritate erga pauperes prae aliis excelluisse , ita ut ad earn h. 1. Dominus minime 

 respicere potuerit (i). Dcnique erat ilia dydxy , de qua Paulus jam Eph. III. 16 19. eos 

 monuerat , quaeque tantam in eos habuit vim , ut merito laudarentur. Tali amori oppo- 

 sita erat indoles hominum , quae ab eo describitur 2 Tim. III. i 9. 



Vs. 5. Mvypdvius cvv noisy KSTTTUXIXS , xxl (tSTXvsyTov , xnii TX wpSiTK epy/x Trotyvcv , si 

 S IM ?%opzt ffoi rXM x) xivfau ryv toijffiit* crw sx TOU TSTTOU xur^? , exv py (teTavowyf. 



Kecordare igitttr unde decideris , et resipisce , et prima opera fac : sin minus , venio tibi 

 cito , et movebo candelabrum tuum ex loco suo , nisi animum emendes. 



Sensum non afficit , utrum legatur TTSTTTKHX? an vero SK^^TMKXI; : illud a Griesbachio t 

 Matthacio , Bengelio et Schotto , anctoritate Alexandrini aliorumque codicum probatur; 

 hoc ex Andreae commentario irrepsisse videtur. T%v non habet Alexandrinus codex , 

 neque vnlgata aliaeque versiones , probantibus Bcngelio et Millio Prolegom. laio. Hi 

 t Erasmus legunt h Tz%st, vel TK%SI. Griesbachius TZ%V. 



pvyitovtus ovv x, r. A. Admonentur h. 1, Ephesini , ut in memoriam revocent priora sua 

 opera , quibus laborem assiduum et patientiam Jesu causa ostenderant ; simul tamen ju- 

 bentur, ut ad ea redeant. Grotius p. 360. TO (iwiitQvsvsiv non distinguit a psTKvoeTy, quae 

 inter tamen aliquid discriminis intercedere mihi videtur. Mvypoveusiv enim simpliciter signi- 

 ficat in animum rcvocare , meminisse, a ftvypti , memoria , sine ulla alia animi actione ; ^ew- 

 TXvotTv vero notat: praeterita , in memoriam revocata, ad bonum usum adhibere ; ka ut homo 

 c$ (iwmfosuet alicujus rci memoriam hab ere earn que pbantasiac ope revocare dicendus sit ; 

 alter vero fa fAsravoei non solum hoc agat, sed etiam ad meliorem vitae rationem redeat, 

 Ita v. c. Matth. IV, 17. i^sTtx-vosiv, a, Tim. II. 8. (tvyftovsufiv Hebraice *13)T. 



widsv TTSTrraxix?. Particula cvv t quod praecedit, adhortationem confirmat. nVTfn 

 t fxffiTTTfiv usurpatur de eo , qui ex meliori conditione in deteriorem prolabitur. Cf. Gal. 

 IV. 4. rij? %apiTsg S^TT* Sic Cicero (2) ,,non recorder unde ceciderim , sed unde sur- 



pyx sunt TfuTtfx, priora lfy. Vid. vs. 2.; eodem fere sensu III. II. Kf&ret, 



( i ) Ktringa ad h. 1. (> ) Ad Att. IV. i5. 



C a 



