O R A T I O. 3 



et liberal! prorsus indignum , deseruissem , aliumcpie campum ingressus cs-: 

 sem , in qucm vires meae qualescumque excurrerent. 



Ne quis autem putet, Auditores! quamvis non omnino tarn vile censen* 

 dura esse munus sacrum , multo minus plane repudiandum ; aliquid tameii 

 illius infamiae vel ignominiae ei revera inhaerere : jam praecipua Euan- 

 gelici doctoris officia breviter recensebo. Sunt ea tarn varia , tamque late 

 patent, ut uno verbo comprehendi ct exprimi non possint. 



Concionalores , sivc verbi divinl ministri dicimur , qui docendi munus in 

 Ecclcsia suscepimus. Ad populum verba e suggestu sunt facienda , eique di- 

 vina oracula pandcnda , orationes sunt habendae , et tales quidcm orationes > 

 quibus Christiani vera pietate in Dcum imbuantur , a pravis cupiditatibus avo- 

 centur , a flagitiis et sceleribus dcterreantur, ad veri, recti honestique studium 

 incitcntur. Hunc scopum quomodo attingere poterit concionator Euangelicus , 

 nisi sit orator disertus ac nervosus ? Homines nimirum tarn variis tamque fir- 

 mis constricti sunt , ct consuctudinis et voluptatum vinculis , ut iis exsolvi , et 

 ad honestatem veramque animi libertatem pcrduci nequeant , nisi validissimis 

 incitamentis , perspicue et gravitcr propositis. Oratoris sacri est , commovere 

 ahimos, cos ab improbitate abstractos virtutis studio imbuere, ad eamque 

 perpctuo colendam impellere. Cui oflicio ut probe satisfaciat Doctor Euan- 

 gelicus, boni rectique scnsu ipse sit penitus imbutus, oportetj sed vel fla- 

 grantissimum probitatis et honestatis studium parum eflicit, nisi acccsserit 

 univcrsa virtus oratoria. Oratoris autcm officium quale ct quantum sit, 

 non cst quod ipse exponam ; mclius hoc declarabit CICERONIS auctoritas. Is 

 cnim , pestquam scse jure mirari dixit , ex omni memoria actatum , tem- 

 porum, ci vital urn , tarn exiguum Oratorum numerum invcniri, slatim sub- 

 jungit (dc Oratorc I, 5.): - nimirum majus cst hoc quiddam, quam ho- 

 mines opinaritur, et pluribus ex artibus studiisque collectum. Quid enim 

 quis aliud in maxima disccntium multitudine, summa magistrorum co- 

 pia , praestantissimis hominum ingeniis , infmita causarum varietate , amplis- 

 simisquc Eloqucntiae propositis pracmiis, cssc causae putet, nisi rci quam- 

 w dam incrcdibilem magnitudinem ac difficultatem ? Est enim et scientia 

 j> comprehendenda rerum plurimarum ; et omncs animorum motus, quos 

 hominum gencri rcrum natura tribuit , pcnilus pernoscendi , quod omnis 



B w vis, 



