O R A T I O. i3 



subsidiis dcstituatnr, et multitudinc rerum discendarutn prorsus obruatur. 

 - Hinc longe maximum pretium statucndum est iis disciplinis, quac con- 

 ducunt ad comparandam docendi facultatem , turn quod ad res tradendas , 

 turn quod ad tradendi modum attinct. Ore nimirum ac verbis potissimum 

 agi debet in Christianoram anitnos; itaque ilium, qui sacris praeest, de om- 

 nibus rebus ad religionem pertinentibus , perspicue , graviter copioseque di- 

 cere oportet. Quamobrem Mieloricam sacram longe maximi faciet is,' 

 qui juvenibus ad munus ecclesiasticum formandis operam navat , quippe 

 sciens , dicendi facultatem non merum naturae donum esse , sed institutione 

 ac ratione magnopere adjuvari. Agnoscct quidem, ut CICERONIS verbis utar, 

 (de Oratore I, ao), nos homines ita natos esse, ut et blandiri et sup- 

 pliciter insinuare iis , a quibus sit petendum , et adversaries minaciter ter- 

 rere possimus, et rem gestam exponere > et id, quod intendamus, confir- 

 mare, et id, quod contra dicatur, refellerej et ad extremum deprecari 

 quid et conquerh" sed simul persuasum habebit, eandem hanc dicendi 

 facultatem a natura datam , praeceptis atque exercitationibus formari et ex- 

 coli, augeri et perfici. Nam naturae quoque dona meliora tiunt, ubi acce- 

 dit doctrinaj et quae praeclara sunt, si industriam adhibeas, ctiara prae- 

 clariora evadunt. Aiienissimus igitur erit ab eorum opinione , qui naturae 

 bonitati omnia tribuentes , praecepta Rhetorica contemnunt; non temere 

 spernendum esse ratus , quod a summis ingeniis ex animi bumani natura 

 repetitum et celeberrimis oratoribus probatum fuisse intelligit. 



Curabit etiam ilte , qui per longam annorum seriem muneri sacro praefe- 

 ctus , juvenes ad eandem provinciam olim digne administrandam instituit ac 

 praeparat , ut verae probitatis veraeque eloquentiae vinculum indissolubile ap- 

 pareat. Verus enim ac perfectus Orator non id sibi proponit , ut auditores 

 suos captationibus , blanditiis et aliis ejusmodi malis artibus fallat ac deci- 

 piat, et ad eas res vel credendas, vel intendendas vel fadendas perdacat, 

 de quibus longe aliter existimat ipsej sed in re honesta tantum omnena col- 

 locat focultatem suam, et eo, quo- ipse fervet, probitatis amore, alios quo- 

 que inccnde re studet, nullis utens rationibus, argumentis, incitamentis , aF- 

 tibus, nisi quae hominem bonum et liberalem decent, nee alio consilio, 

 nisi ut auditores vera lubenti amplexentur animo j bonesta atque utilia , 

 sibi peragenda proponantj quaeque animum reddant meliorem, ac mores 



B 3 san- 



