U OEORGII FREDERICI SARTORII 



sanctiorcs , summo studio pcrseqnantur et exsequantur. Quarc plurimum 

 ille tribuit pcrvulgato quidem , sed paene divino QUIKCTILIANI praecepto pec- 

 w tus est, quod disertos facit," et prorsus inanem rem judicat omnem 

 institutionera oratoriam , nisi diccntis animus sit proponendae veritatis amo- 

 re plenus , de utilitate rei commcndandae persuasus , et omnis honestatis 

 probitatisque studio largissime imbutus. Arbitratur cum CICERONE caput 

 Oratoris esse, ut iis, apud quos agat, talis videatur qualcm sc ipse op- 

 j) let, idque fieri vitae dignitate" (de Oral. I. 19). Haud iinmemor est ejus,; 

 quod verissime znonet HORATIUS, 



Si me vis Jlere^ dolendum est 



Primum ipsi tibi, tune tua me mfortunia laedent; 

 ac mente reconditum tenet illud QUINCTILUNI M summa circum movendos 

 3) animos affectus in eo posita est, ut ipsi moyeamur. " Quodsi in omni 

 Oratore requiritur, movente alibi FABIO, ut homo sit probus, quanta magis 

 necessarium censeri debet, ut sacri Oratoris pectus pio quodam et sancto 

 ardore sit inflammatum ac rcpletum,' 



Isec tamen solus ardor sufficit. Nam, nisi adsit accurata librorum sa- 

 crorum cognitio , in primis autem copiosa dictorum Jesu Christi scientia , 

 omniumque ac singulorum hominis Christian! officiorum idonea notitia , elo- 

 cutio, etiam magnificentissima et summo impetu peracta, inanis videbitur et 

 paene puerilis. 



In tradendis igitur praeceptis homileticis prudcns et cautus magister ae 

 ix>n oontinebit universalis Rhetorices finibus ac terminis , scd quae ad sa- 

 cram potissimum Rhetoricam pertinentia ipse aut longo usu observavcrit ac 

 collegerit , aut industria et labore sibi comparaverit , haec quoque ct similia 

 ille e suae experientiae vcluti thesauro depromet, praeceptisque communi- 

 bus addet, Indicabit itaque in describendis hominibus , ad quos Orator 

 Christianus verba facturus est, quinam et qualis sit status religionis atque 

 universac humanitatis apud homines nostrates, nostris praecipue tempori- 

 bus, et qiwlem ipse longissimo usu tarn in minoribus, quam in majoribus 

 Christianorum civitatibus vel coetibus, inter varias ordinum et negotiorum 

 humanorum fortunarumque oonditiones invenerit. Scilicet numquam defuit 

 ei hominum observaiKbrum opportunitas , vidit cos agentes , audivit loquen- 



tes, 



l 



