O R A T I O. at 



sinceram pietatcm, ac spem laetissimam futurae felicitatis hauriant , ac per- 

 cipiant. 



Doctor igitur Euangclicus tarn doctrinae, quam prudentiae copia instru- 

 ctus sit nccesse est, ut non tantum ex literis sacris eruere sciat, quidquid 

 ad religionem Christianam vere pertineat, sed etiam dijudicare possit, quid 

 ad captum vulgi sit accommodatum , quid minus j quid ad alendam pieta- 

 tem sufficiat , quid necessario requiratur. Et doctrinae quidem copiam ma- 

 jorem aliis compluribus facile concedet; sed illam discernendi facultatem suo 

 sibi jure, tamquam propriam , vindicabit. De omnibus eaim religionis ca- 

 pitibus, quae ad popularem institutionem pertinent, diu multumque cogita- 

 vit ; eademque saepe , et variis modis , populo tradidit ; quidque efficiant longo 

 usu observavit. Harum igitur rerum cognitione plurimum adjuvari magi- 

 strum in formandis ad sacrum murius juvenibus, quis est, quin mecum vi- 

 deat atque intelligat? Et potuit profecto ejusmodi cognitionem facultatem- 

 que felicissimo successu ille sibi comparare, qui multos per annos in reli- 

 gione ad populi captum atque usum tradenda versatus fuit, et occupatus. 

 Talis igitur. ad instituendos juvcnes , Ecclesiae futures doctores, vocatus , 

 quandam veluti trutinam discipulis suis praebebit, ad quam explorent, quae- 

 nam capita in imperitorum institutione assumi debeant, quaenam omitti. 



His subsidiis frelus , ego , qui per multos annos munus sacrum juvante 

 Summo Numine gessi , ad futurorum religionis doctorum institutionem acce- 

 doj et novam provinciam susdpio, quae ex voluntate Vestra, vmi AMPLISSI- 

 MI! SEMINARII EUANGELICO-LUTHERANI CURATORES! atque ex AUGUSTISSIMI REGIS 

 decreto , mihi est mandala. Cujus muncris cum gravitatem magnamque 

 difficultatem hoc ipso tempore persentiam , vchementer timeo , ne virium 

 mearum tenuitate longe multumque sit superius. Paiilulum tamen Ycstra 

 me erigit benevolentia , qua earn institutionis partem mi hi demandastis, in 

 qua, ut anlea dixi, concioaandi excrcitatio et usus plurimum valent. Om- 

 nibus ergo viribus eo enitendum mihi esse intelligo, ut benignissimae Ve- 

 strae de me opinioni satisfaciam; juvencsque, curae meae commissos, ap- 

 tos reddam ad concionatoris officium aliquando summa cum laude implen- 

 dum. Proinde gratias, quas possum maximas, Vobis ago, vmi AMPLISSIMI! 

 quod tarn fructuosum mihi , tamque honorificum aperuistis curriculum. 



C 3 



