99 GEORGII FREDERICI SARTORII, ORATIO. 



DEUS Vos diutissime salvos et incolumes servet; et Semiiiarium Vestris au- 

 spiciis florere ac crescere jubeat , non tantum alumnorum numero , sed 

 maxime etiam studiorum alacritate, et omnis generis prosperitatibus. 



Vos vero, SEMI\ARII PROFESSOHES ! Piri plurinitim f^enerandi ! ut me col- 

 legam in honoratissirnum Vcstrum Ordinem assumatis, Vcstraque amicitia 

 dignemini, ex animo rogo atque obsecro. Meam quidem amicitiam, eam- 

 que sinceram, Vobis offero; Vestras ingenii dotes, Vestra<jue de juvenibus 

 merita, me semper in honore habiturum polliccor; per diuturnum tempus 

 nos conjunctissimos fore, non sine animi alacritate spero ac confido. 



Vos denique , SPECTATISSIMI JUVENES ! qui in Seminario nostro in studia tarn 

 salutaria, incumbitis, in quibus feliciter peragendis unumquemque Vestrum 

 adjuvare quam maxime conabor ; Vos rogatos velim , ut me magistrum 

 ducemque recipiatis amicum, benevolum, et augenlae salutis Vestrae cupi- 

 dissimum, mibique ex animo confidatis, quo majorcs laetioresquc sint ad- 

 monitionum inslitutionumque mearum successus. Ipse DKUS OPT. MAX. tot 

 ac tantas Vobis ingenii animique vires largiatur, ut inter multos juvenes 

 alios , tain doctriuae copia , quam morum probitate emineatis , utque cum 

 alumnis , tana hujus Illustris Athenaei , quam splendidissimae ejus Acade- 

 miae , cui haec nostra schola, veluti ramus arbori, insita est, de palma con- 

 tendere videamini. 



D I X I. 



- 



