(6) 



Cap. II et 111. 2. His in honorem discipuli allatis , Plato sequentibus dialogi argtimentum 

 Dialog! proponit : i. Nonnisi periti cujusvis in re qualibet effatum valere : musici cle 

 "' concentu musico , pictoris de imaginibus opinionem tantum majoris esse haben- 

 dam : peritiam itaque illius, qui opinionem suam de re aliqtia proferat, in 

 examen esse vocandam, ut decernere possimus, quid illi tribuendum sit? 2. Qua?s- 

 tionem maxime difficilem esse resolvendam an peritia, quam vocant (0-<p/<) a 

 scientia differat , nee ne ? hanc autem in rem esse inquirendam. Ad primam sen 

 tentiam quod spectat , Plato eandeni in dialogi parte priori defendit contra eos , 

 qui cuilibet sensui veritatem et quidem valorem scientificum absolutamque cer- 

 titudinem tribuenles omneni opinionem cujuscnmque hominis aequo jure veram 

 esse contendebant. Probat autem , merum sensum neque ad peritiam neque ad 

 scientiam usque pertingere. Altera in parte monstrat, peritiam, ceu veram 

 opinionem ab experientia profectam ad scientiaa certitudinem nunquam posse 

 ascendere , hanc per consequens in omiri experientiae ditione nullibi deprehendi (i). 



(i) Hoc Platonem ab altera II di capitis parte ad cap. IV voluisse, non omnes forsan mecum 

 consentient. Hi vero scquenlibus uti poierunt argumentis : i. Platonem accidental! modo lo- 

 cutum fuisse, ita ut , quae in fine Cap. tl dicantur , tancjuam leve praeludium dialogi niatcriam 

 non spectans consideranda siut. Quaeslioucm autem : an peritia el scientia differant ? eum 

 in finem tantum mover! , ut ad materiuin proposilam de scientia posset. 2. Non recle 

 a-iQiat peritiam die! , quum usu vulgar! sophia et pro scientia sumi solita fueiit , recteque con- 

 iiciatur , a vocabulo minus determinate (-<pi) ad magis deterrninatum ( t:r/->j / 'j ) transituni 

 fieri. ( confer Schleiermacher in nola ad Theaetelum , ubi conlrariae versionis hujus vocabuli 

 rationem reddit ) Ad haec autem respondeo : t. Plalonem male intelligi , si ea, qua? super- 

 vacaneum in modum passim introducta videaulur , ideo re! non conjuncta habeamus. 2. Primam 

 positionem coniinere qnaestionem in priore dialogi pane resolutara : altera vero aperie secundac 

 partis problema propositum esse , si modo vocabulo a-atyt* earn significationem tribuamus , tjuam 

 ill! jure tribuere debemus. Qua?stiones itaque modo enuntiatas rei in dialogo pertractandae arcle 

 esse conjuctas. Periiiam (-^() quod attineat , me huic voci earn tribuere significationem, quam 

 ipse Plalo in Theaeleto infra definivil , ubi perilos <re$ms vocat , quibus scieniiam paulo post 

 detiegat. Conf. Diog. Laert. Lib. Ill segem. 63. cum nota ad hunc locum adjecta in edit. 

 Meibonii. Schneideri lexicon in vocc <ro<pr et reipia. Arist. de moribus cap. 7 princ. Platonis 

 Apologia Socr. cnp. 5-g. 



