in se determinata natura non gaudere defendebant (1)5 mutationes in mnndo 

 sensiblli conspicuas rerum originem et interitum proferunt, quod sine motu et 

 alteratione fieri nequit. inde motu (<) omnia necessario provenire } relatione 

 tantum res aliquid esse , qua mutata res ipsas rautatas affirmabant. Si vero motu 

 omnia taritum talia sunt , vi naturae quies rerum existentise contradicit , ergo 

 necjue est aliquid, sed continuo fluxu omnia contiuuo oriantur et intereant 

 necesse est. Quanam ratione ii, qui omne principium rerum praeter materiam 

 nullum habebant , rem suam aliter servare poterant ? Posito enim continui mo- 

 tus principio ab angustiis liberabantur , ut ad quaestionem : quaenam motus uni- 

 versi causa sit ? respondere non amplius deberent. (2) Neque ii , qui Heracly turn 

 non solum paradoxum , sed ridiculurn putant , ejusdem doctrinam bene pers- 

 picere videntur. 



Sjstema hoc antiquissimum nobis a plurimis pbilosophis translatum est. Dum 

 enim Heraclytus e contrarietate ( oppositione ) rerum omnia fieri atque fluere 

 fluminis instar defenderet (3) , cum Protagora hac re consentit. Heractytus vero 

 idem , dum sententiam suam mytbologice ita enuntiaret : Tempus et Rlieam 

 ( semper motam et mutatam substantiam ) originem rerum esse , quidnam aliud 

 dicere voluisse videtur ac Homerus , qui Oceanum deorum patrem et Thetin ma- 

 trem vocat , (4) quo omnia ex motu et fluxu orta significare videtur. Ante Ho- 

 merum adeo vestigia systemalis hujus inveniuntur : apud Orpliicos scilicet. Quas 

 enim in Orpliei carminibus leguntur Oceanum cum sorore Tbetide primo omnium 

 malrimonio juncturn fuisse (5) , cum Homero omni capite consentiunt (6). 



(i) Arist. Metaph. I. c. 

 (2") Arisl. 1. c. 



(3) Diog. Laert. lib. IX. seg. 8. Arist. Met. III. 5 et frequenter alias. 



(4) Iliad. XlV. 201. Addimus versum ejusdem Iliadis libri 246 : nntttu itra-if ytmri; 



Tfeaiiyiri TITUXTO, 



(5) Versus duo orphici citali inveniuntur a Platone in Cratyli capite 9". Hue referri potest 

 et locus carminum orphicorum , quae ad nos pervenerunt. Hymn. XXII. 4- si tantum de illo- 

 rum authcntitatc satis constaret. Hoc vero cur utamur , nou habemus , si addamus , qua; Creuzer 

 in symbolicis hac de re disseruit. 



(6) Hunc locum ad ductum -capitis noni Cratyli exposui , curn ibi Plato largius espouat , 



