( '9) 



malejluere omnla Jluminis instar, et ex Protagorae sapientissimi (i) illius pla- 

 cito : hominem esse omnium mensuram , seu omne criterium veritatis esse 

 mere subject ivum. Omnia enim variorum philosophorom , quos supra enume- 

 ravimus , placita arctissimo inter se vinculo continentur , atque in unum sys- 

 tema coalescunt. Omnes nimirum scicntiam in sensuum civitate . et quidem in 

 hac sola quacrendum statuunt. Cum vero sensilia cuncta sola oppositione cons- 

 picua , neque firma maneant , neque tanquam consistentia capi atque teneri 

 possint , inde omnem veritatem permanentem negare , omnenique cognitiouem 

 ad v.m.tm aliquam fluxui aeterno et necessario rerum obnoxiam restringere coguntur. 



Cum dein iidem sola rerum relatione omnero veritatem conlineri , yi prindpii 

 co^nitionis admissi defendere deberent , cognitionis communionem inter homi- 

 nes omnem omnium tollebant , deficienle scilicet criterio , quo omnes veritatem 

 rerum eandem cognoscant. Quo posito homo ad earn sentiendi rationem neces- 

 sario deducitur , qua sibi soli vivit , sibi soli , et ex relatione rerum ad se 

 omnia dijudicat . sibi soli agit , ad se omnia refert , quae denique omnem socie- 

 tatem humanam evertit atque destruit. Neque sine jure Plato hasc ita deducit 5 

 quid enim empiricis remanebat proetcr tristem hanc et vilem vitae humanae 

 speciem . negate communi rerum principio , quod earn ingressi cognoscendi viam 

 iiullibi deprehendere poterant. 



Adversariae partis doctrina hoc modo composita et in ordiuem redacta Plato 

 eandem examini submittit , monstraturus , veritatem vere talem sensui nullam 

 esse, cousequenler hujus in ditione nullam omnino scientiam inveniri. Quod 

 qua ratione perfecerit, ex arguments, quibus adversarium systema et susten- 

 tare et melius fulcire et dein destruere conatur, rlarum nobis erit. 



(i) Sapientissimus , rp< vocatus et 



3. 



