.(20) 



PARTIS PRIORIS THE^ETETI. 



SECTIO II. 

 Empiricorum doctrinfe de motu continuo et sensuum scientifico valors refutatio. 



. i. Ad rationes quod attinet, quibus Plato Protagorae et hujus sub nomine 

 conjuncta aliorum virorum placita undique lacessit , plerumque monstrare cona- 

 tur, doctrinam hanc in se consideratam sibi ipsi repugnare , et si accuratius 

 examinetur , in leves nebulas dilabi. Cum igitur secundum promissa in prasfa- 

 tione (. 4) enuntiata nonnisi aliorum sententiam reprobet, quin suam eidem 

 opponat , sequentibus , uti mihi saltern videtur , multum in prsesenti disquisitione 

 juvamur : si nimirum ea , quae Platoni placuerint , antea nobis in animum re- 

 vocemus. Mutationem illam corporum ipse probavit et quidem ita, ut defen- 

 deret , sensibilia in se nulla gaudere forma , quippe qua? in mente sola depre- 

 hendatur 5 eadem vero eatenus praedicato obnoxia fieri , quatenus formae illius , 

 nullo mediante sensuum subsidio, sed recordatione ex prislina vita aliqua in 

 animo conditae participia evaserint (i). Cum vero corpora formam hanc, cujus 

 participia aliquo temporis momento sint , non servent , cognitionem constantem 

 et certam sive scientiam rerum sensibilium nullam omnino esse. Corporum 

 continuum motum itaque admisit, et adeo de iis contendebat, esse sensibilia, 

 quippe quae continua generatione fluant , eadem aulem alia ex parte propter 

 continuam mutationem non existere (a). Hoc respectu equidem consentit cum 

 Protagora et Cratylo, sed eosdem in errore maximo versari putat, cum asse- 

 rant , prater fluentem hanc existentiam nihil in rerum universe inveniri. Quae 

 enim anima nullo interveuiente sensu cognoscat, ea nulli motui obnoxia atque 



(1) Arist. Metaph. cap. 6. Arist. hac in parte plerumque Platonis crdinem sequitur, inde 

 jure consulendus est. 



(2) Diog. Laert. lib. III. segm. 64- Phacdon cap. 26. 



