( 38 ) 



oninino ignore! , vel quaerendo inveniet, vel semper ignorabit j quoerens antem 

 rem , de qua nullomodo sciat , qualis erit , in vanura fatigabitur ; vel enim nun- 

 quam eandem inveniet, vel casu fortuito ad eandem deferetur} si itaque for- 

 tuito invenerit , nulla ratione cognoscere potest , an inventum illud sit , quod 

 quaesiverit, nee ne? quod scilicet ex supposito ignorat 5 ergo quaerendo illud, 

 cujus nullam omnino notionem habemus , veritatem nullam consequimur. Sequi- 

 tur ergo nos , nisi ante experientiam aliquid noscamus , semper ab omni ejusdem 

 cognitione alienos fore (3). Demonstratio haec citissima et propter plebejam 

 faciem commendabilis legitur in Menone$ modus autem, quo ortas has notiones 

 in homine Plato putavit, nos hoc loco non tangit- concludit autem ex argu- 

 mento animam aliqua immediate cognosrere, ad haecce autem realilas et reliqua 

 modo allata pertinent. His itaque missis ulterius progrediamur. 



. i5. Si sensus ad realitatem usque non adscendit , de eo sane defendere 

 non possumus , euudem ad veritatem unquam pertingere ; quod enim a realitate 

 alienum , a veritate remotissinmm jure habetur. Quodsi jam sensus veritatis 

 nullius percipiendas in se capax est , sequitur inde et scientiam ei denegandam 

 esse,quippe cujus a realitate rerum exordium. Colligimus ex modo allatis : scien- 

 tiam ex omni sensualitatis regione exclusam in sublimiore ilia animi vi quaeren- 

 dam esse , quae nullo intercedente organorum subsidio veram rerum existentiam 

 cognoscit. Sublimiorem vero vim , de qua sermo est, illam cogitandi habemus, 

 qua opinio producitur. Ejusdem operatic syllogismo constat, quern anima in 

 se reclusa de rerum veritate vel inani specie componit, atque judicio sententiam 

 suam statuit. 



Quibus perfectis prior base disquisitionis pars , negata sensui scientia , omnis 

 absoluta est. 



(3) Meno. Serrani edit. lorn. II. p. 80. 



